[jenerik müziği]
Bismillah.
Oyuncakçıya döndü.
Oyuncakçıya döndü her yerler.
-[erkek] Gel, fotoğraf çekilelim. -[kadın] Ne yapıyorsun?
[erkek] Gel, gel, gel.
[deklanşör sesi]
-Hadi gül. Hadi be. -Tamam mı?
-Son. Bir de şöyle.
-Tamam, hadi gidelim. -Güzel oldu, güzel. Çok güzel oldu.
-Allah. -Hop.
[çığlıklar]
Aa! Ah, ah, ah.
Oğlanım, görmedim sizi bak.
Ama biraz dikkat teyzeciğim ya.
Kusura bakma çocuğum. Her yer toz, bak ya.
Şimdi yaz, kalabalıktır.
Şimdi sulamayacaksın da ne zaman sulayacaksın, değil mi? [güler]
Hoş geldiniz. İstanbul'dan mı geldiniz?
-İstanbul'dan. -Ne zaman döneceksiniz?
-Efendim? -Nerede kalıyorsunuz bakalım?
Horales Otel'de.
Haa. Ay pis dediler oraya. Ha?
-Pismiş. Pis mi? Ha? -Bilmem.
Tahtakuruları basmış, doğru mu?
-Neyse, iyi günler teyzeciğim. -Bak çocuğum, sağlığınıza dikkat edin.
Öyle her yerde kalınmaz. Her yerin yemeği de yenmez.
Bak, o kahvaltılıkları beş saat önce çıkarıyorlar bahçelere
o salamların üzerinde arılar, sinekler çiftleşiyor.
Mutlu oluyorlar, böyle ayaklarını sürtüyorlar birbirlerine. Ay.
Bak, Müftüoğlu söylüyor. Yumurta bırakıyormuş salamın içine.
Ya. Sen yiyorsun onu, yumurtayı da yutuyorsun.
Sen kimsin, benim içime yumurta bırakıyorsun?
Ay aklıma gelince bile fena oluyorum bak.
Benim iki tane damarım değişti. Kalp damarım değişti benim.
Hiç salam yemedim ben. Siz de yemeyin. Bu sıcakta ağır şeyler yemeyin, he mi?
Neyse, geçmiş olsun.
-Hoşça kalın. -Bana bak.
Bak, oda veriyorum ben. Çok güzel. Gelin bakın.
Ev baklavası, börekler. Arkadaşların varsa falan gelin.
Alın valizlerinizi gelin. Her yerlerde kalınmaz.
Öyle bilinmedik yerlerde kalınmaz. Hah.
-Hah, hadi bakalım. -[kadın] Aşkım, baksana şunlara,
ne kadar güzellermiş.
[erkek] Yalnız, kimse var mı buraya bakan?
-Buraya bakan biri var mı acaba? -[erkek bağırır] Kimse var mı?
Var çocuğum, var. Adam hasta ama duymaz. Bağır. "Mustafa." de.
-[bağırır] Mustafa. -Mustafa.
Bağır, bağır. Mustafa.
-Mustafa. -Mustafa!
-Aa Mustafa! Mustafa! -Mustafa.
Ay tamam, duymuyor. Kafam şişti. Hadi yeter.
Hadi, öğleden sonra gelin. Hadi.
Hadi, yatıyor adam demek ki. Duymuyor zaten o. Hadi.
Hadi bakalım. Hadi.
Kalktı mı bu acaba?
Allah.
Fahriye.
-Efendim abla? -Aay!
[müzik biter] Abla, ne oldu?
Ne olsun? Yuvarlanıp gidiyorum, ne olacak?
Gel buraya, kaldır beni. Bak, parçalandım ben.
Ne arıyorsun örümcek gibi karanlıklarda? Aay!
-Ay! -Fatma, gel.
-Ay, kaldır. -Gel.
Kaldır, perişan oldum.
Fatma, sağlam tut. Tut kızım.
Ay çek. Ay. Ay.
Ne arıyorsun yerlerde Fahriye?
Müşterinin pisliğini temizliyordum ben de.
Of. Ay!
İnsanlarda utanma kalmamış abla. Tavşan gibi sabaha kadar kaynaştılar.
Ne sesler, ne sesler. Gel de uyu.
"Oy, oy, oy. Ay, ay, ay. Aman aşkım, yavaş. Aşkım, yavaş."
Uyutmadılar beni.
-Kapı mı dinliyorsun Fahriye? -Dinlemeye ne gerek?
İnadına bağırıyorlar.
"Yapamayan çatlasın." demek o.
"Aşkım, şöyle şöyle yap. Aşkım, böyle böyle yap."
Araba yanaştırıyorlar sanki.
Allah cezanı vermesin senin.
-İnsanda utanma olur abla. -Gençlikte utanma mı olur Fahriye?
-Ne yapsın çocuklar? Genç. -Anneanne.
-Dışın! -Aa!
Tövbe tövbe. Aa! Çocuk değil bu.
Ahmet, rahat bırak anneanneni. Gel bakayım buraya.
-Anne günaydın. -Günaydın çocuğum.
Ramazan, bu ne hâl yavrum?
-Dükkânı ilaçlayacağız anne. -Haa.
Hayvan yumurtladı. Şimdi basmak lazım ilacı.
Etinden et koparıyor valla.
-Tabii. -Nasıl ayağını vuruyorsun yere
-hayvan kalkıyor bulut gibi havaya be. -Yapma çocuğum, yapma.
Dedim Cenk'e, "Böyle olmaz." dedim. "Ben yaparım." dedim.
Umurunda değil be. İşletmeci olacak bir de.
Sen Cenk'e ne bakıyorsun? O sade işletsin zaten.
Bina kendinin olsaydı bak bakalım umurunda mı değil mi.
Allah'tan biz varız anne.
Çocuğum bak, maşallah. Mal kıymeti bilin. Hep böyle olun.
Hep böyle. Malınızın bekçisi olun yavrum.
Pişt Ahmet, anneanneni üzme, tamam mı?
Hadi aşkım. Gidelim, geç kalacağız.
-Hadi iyi günler. -Geliyorum aşkım. Hadi bakalım.
Hadi bakalım. Hah.
Anneanne, dayım nerede?
Aha bak, geldi. Dayın geldi. Zafer. Gel, sevgilin burada. Gel. Gel.
-Dayı. -Dayısının güzeli. Ne yapıyorsun lan?
Anne, bundan bir tane daha olacaktı. Nerede?
Aa, nereden buldun onu Zafer?
Ah nasıl pisletmişsindir, nasıl karıştırtmışsındır oraları kim bilir.
Ver bunu bana.
-İki taneydi bu can simidi. -Canını seven takmaz bu simidi.
-Ver. -Bıraksana. Diğeri yok mu?
-Yok. -Hiç mi yok?
-Hiç yok. -Ben bunu kullanacağım. Hadi iyi günler.
Zafer. Akşama ne yapayım oğlum?
Ben akşam kayıkta kalacağım anne.
-Fahriye abla, günaydın. -Günaydın Zafer.
Ah oğlanım.
Ah kadersiz oğlanım benim. Ah.
Çok üzülüyorum Fahriye, çok.
Kızdan ayrıldığından beri böyle bu çocuk abla.
Erenlere karıştı.
Karabatak gibi yaz kış teknede mi yaşanır canım?
Kendine sorarsan iyi. "Ben iyiyim anne. Sen karışma."
Nasıl karışma canım? Boş boş bakıyor, görmüyor musun?
Böyle miydi bu çocuk? Çok vicdan azabı çekiyorum Fahriye, çok.
-Bir kahve yapayım mı? -Yap.
[hareketli müzik başlar]
Sen de kalk, laf dinleme.
Git bisiklete falan bin. Hadi.
Koş bisikletine bin. Hadi. Hanimiş bisiklet. Hah.
Tamam babacığım.
Merhaba Mehtap.
-Merhaba Zafer. -Nasılsın, iyi misin?
-İyi. Sen? Denize mi? -Bakım yapıyorum da, çıkacağım inşallah.
İnşallah Zafer. İnşallah.
Deniz bir yana, dünya bir yana, değil mi Zafer?
-Allah ayırmasın sizi. -Âmin.
Senin baban ne iş yapıyor Mehtap? Çiftçi mi? O da denizci değil mi?
Hoşça kal Zafer, hoşça kal.
[Zafer] Bu kadınlarda bu laf sokma işi otomatik arkadaş.
Ayrılsan da kurtulamıyorsun ya.
Lafa bak. "Denize mi gideceksin yine? Hayırlı denizler."
Denize gideceğim. Ölene kadar denize gideceğim.
Ya, öyle bakarsın arkasından, kedi ciğere bakar gibi.
Hırsız.
Babası gibi hırsız bu da.
Ulan sen kim, benim kızım kim?
Metin, gel.
-Geldim abi. -Al bunları. Bunu baş altına koy.
-Bu stoperi sıktın mı? -Sıktım abi.
-[bağırır] Kaptan! -Lan!
-Ne oluyor? -Aşksız geçen günlerimi
-ben ömürden saymıyorum. -Sayma. Sayma ömürden.
Çek sen, çek. Çek. Aşkın elinde senin.
-Hah. Çek. -Eyvallah.
Şapka bir şey ver şuna. Geberecek sıcakta, kalacak başımıza.
Aç motor kapağını.
-Kaç? -12-8.
Bırak.
Abla, sen niye vicdan azabı çekiyorsun ki?
Sen mi ayırdın çocukları?
O şeytan kafalı İbrahim işlemiştir kızını.
Valla ne bileyim Fahriye.
Ben de arada ileri geri konuştum ama
acaba diyorum, benim laflarım mı tesir etti çocuklara?
Ben şahidim canım.
Arada "kenar mahalle dilberi" dedin.
"Şişe bacaklı karı" dedin.
"Kıçı başı ayrı oynuyor" dedin. Ama bir anne olarak duruşunu hiç bozmadın.
-Evet. -Ben anlıyorum seni.
"Topaç gibi oğlan bir daha nereden bulacak böyle güzel kız?" diyorsun.
-Evet. -Olanlar oldu abla.
-Bir şeyi çok istemek iyi değildir. -Bu olanlar olmaz Fahriye.
Ben bu olanları sevmedim. Bir şey yapmak lazım.
Ahmet. Ay yeter çocuğum, yeter. Pervane böceği gibi dönüp durma. Bak,
döndü başlarım sabahtan beri. Ay bu nasıl enerji Fahriye?
Çocuk değil bu. Pil varmış gibi içinde. Pilli çocuk.
Bizim yok ailede böyle enerji. Kime çekti bu çocuk?
-Ah! -Ay! Bak düştü. Ay Allah'ım ya Rabbi.
Ay öldürecek bu. İki gram canım var, bu alacak beni.
Lanet olsun bu bisikletine de senin. Yeter artık. Kalk.
Yakacağım valla bu makineyi. Satacağım, yakacağım,
-bir şey yapacağım ben bu makineye. -Ne olmuş Zafer abi?
Bana mı soruyorsun "Ne olmuş?" diye?
Valla abi, basınç yükseliyor da ne bileyim ben onu...
Bende de sana karşı bir şey yükseliyor da zor tutuyorum kendimi Metin.
Kaptan gelmeden hazır olacak bu. Turist gibi soruyor "Ne olmuş?" diye.
Sen bileceksin ne olduğunu.
Denizci olacaksın bir de ya.
Ama sen de haklısın, kanımızda yok bizim denizcilik.
Sıyırmaya geldi mi "Üç tarafı denizlerle çevrili".
Babanızın şeyi çevrili.
-Zafer Kaptan, arıza mı gene? -Yok, bakım yapıyoruz, bakım.
Boru tıkandıysa var bende. Vereyim mi?
Boru bizde de var. Sağ ol.
[Zafer] Sen bak işine, bak.
Bak şimdi, ben iniyorum aşağı.
-Ver dedikçe az az vereceksin. Kademeli. -Tamam Kaptan.
-[motor sesi] -[Zafer] Metin, az ver bakayım.
-Tamam abi. -[Zafer uzaktan] Az daha ver.
-[Metin] Tamam. Vereyim mi abi az daha? -[motor sesi yükselir]
-[Zafer] Dur. Verme verme, dur. -[bağırır] Ha?
-Verdim. -[Zafer] Verme, verme!
-[Zafer] Verme! -[motor sesi]
Verme, stop. Stop! [motor sesi]
-[Zafer öksürür] Allah belanı vermesin. -[motor durur]
Allah belanı versin senin. Stop, stop.
Abi, ver dedin.
Ulan, ver dedim de kademeli ver dedim.
Yapıştır mı dedim? Kökle mi dedim?
Yayla kancığı gibi yapıştın kola sabahtan beri. "Vereyim mi, vereyim mi?"
Al, verdin, neler oldu bak. İşler büyüdü şimdi aşağıda.
Ulan oğlum, sat şu tekneyi, diyorum bana. Dinlemiyorsun ki beni.
Takalım şuna kız gibi bir motor. Ne bu böyle, sabahtan akşama kadar
kara tren gibi çuf çuf çuf çuf.
Adamın ömrünü yer lan bu. Ömrünü.
[kahkahalar]
Kara tren gibi, çuf çuf çuf çuf.
[kahkahalar]
[Roman havası çalar]
Ramazan.
[içeriden gürültü müzik sesi gelir] Müziğin sesini kıs.
Müşteri çekiyor bu müzik Cenk. Kaldırır mekân.
Valla bize de iyi oluyor Cenk abi. Eğleniyoruz biraz.
Aynen. Hem annem seviyor böyle.
Gelirse şenlik içinde görsün mekânı.
Aynur, kıs kızım şunun sesini.
Dükkânı siz mi işletiyorsunuz, ben mi ya?
[müziğin sesi kısılır] Allah belamı versin benim ya.
Şenlik içinde görecekmiş anası. Cinnet içine girdim giriyorum diyorum ben ya.
Addams Family bunlar be.
Hayrola Cenk?
-Ne konuşuyorsun öyle, kendi kendine? -Bir şey yok İbrahim abiciğim.
Sonunda seni delirtti, değil mi bunlar?
Ne diyorum, biliyor musun birader?
Şurayı adam gibi biri alsa da
sen de şöyle ağız tadıyla bir işletsen burayı. Ha?
-Fena mı olur? -Olmaz olur mu abiciğim, olur tabii.
Mesela ben alsam.
Sana da maaş değil de kârdan pay versem.
-Nasıl olur? -Valla çok şık olur abiciğim.
Olur, olur da, bakayım nasıl olacak.
-[Döndü] Bak, bu çitler de güzel oldu. -Döndü Anne geliyor abi.
Gelsin, gelsin.
-[erkek] Dur şöyle. -Önümüz kış.
Çek çocuğum, çek.
Ee... Hani siz de giriyorsunuz ya.
Ha, burası bizim. Çek çocuğum, istediğin gibi çekebilirsin.
Aa. Sabah konuşmadık mı seninle?
-Nasılsın, iyi misin? -Sağ olun, sağ olun.
-Arkadaşların mı bunlar? -Ya, ya.
Hoş geldiniz.
-Hoş bulduk efendim. Sağ olun. -Merhaba.
Ha. Burası bizim. Bak, kızım yapıyor mezeleri. Güzel mezeler.
Bak patlıcanlar var, dolmalar, zeytinler. Kendi zeytinlerimiz.
Dolmalardan yediniz mi? Bak. Küçük küçük, güzeldir o dolmalar.
-Teyzeciğim, çekilebilirseniz. -Çekeriz tabii. Gel. Fahriye, bak gel.
Çekecekler, bak. Sığacık hatırası alacak kız. Ha.
Gel. Çocuk da olsun. Çocuk çıkıyor mu? Hah.
Hadi bakalım afiyet olsun. Bir şey lazım olursa söyleyin. Ben buralardayım.
Sağ olun.
Döndü Hanım.
Senin toraman gene uğraşıp duruyordu sabah sabah kayığın motoruyla, pat pat.
Bakım yapıyordur.
Ne bakımıymış o öyle be?
Uçakların motorlarına yapmıyorlar bu kadar bakım. Döndü, sat şurayı bana.
Sat da parasıyla oğlana yepyeni bir motor al.
Uğraşmasın böyle hırdavatlarla.
Hımm. Şimdi de lokantacı mı olacaksın İbrahim?
Her kuşu tuttun, sıra leylekte.
De gidi günler de. Neydik, ne olduk, değil mi Döndü?
Neymişiz canım? Çocuğun yanında.
-Ahmet, al oğlum. Nane şekeri ye. -[bağırır] İstemiyorum!
-Lan! -Aa. Çok ayıp Ahmet.
Ulan Ahmet.
Gel çabuk özür dile. En korktuğum şey. Aa!
Nasıl hareket o?
Fahriye, yakala, getir şunu.
Ahmet, koşma çocuğum.
-Ahmet, ne yapıyorsun oğlum? -İyiyim, baba.
Gel bakalım. Seni astronot yapayım mı?
Astronot mu?
-Gel bakalım. -Astronot.
Yaşasın. Yaşasın. Astronot.
-Aynen. -Astronot.
Hadi bakalım uzaya. Yuri Gagarin. Dur, dur.
Fotoğraf çekeyim de Face'e koyalım.
Tamam.
Ahmet.
Dur. Ahmet, dur oğlum. Ahmet, gel bakayım.
[Ahmet bağırır] Aa!
[fışkırma sesi] Yapma. Yapma. Yapma lan. Oğlum yapma.
Ne yapıyorsun? Lan Ahmet.
Yapma lan, dur.
[bağırışlar]
Aç, aç.
[hareketli müzik]
Ay, gidiyor. Ne oluyor ayol? Ay, ölüyor adam.
Ay! Müşteriler de gidiyor.
Ambulans. Ambulans çağır, ambulans.
Dur, dur. Ay. Ambulans. [ambulans sireni]
Ay!
-Ne oluyor Cenk? -Ya...
-Anlatsınlar abi. -Anne, ne oldu?
Hoş geldin oğlum.
-Ay nefret ettim ya. -Etme, tamam.
-Geçmiş olsun. -Sağ ol, sağ ol.
-Geçmiş olsun çocuğum. -Hadi.
-Aynen. -Zeytin gibi ilaçladı çocuk bizi ya.
Şekerim, etnik bir durum gibi gör bunu.
Bak, Türk edebiyatı bu durumlara borçlu başarısını.
Muazzam bir trük.
Bak, Fakir Baykurtlar, Orhan Kemaller yıllarca bize bu insanları anlattı işte.
Anadolu insanı, enfes.
Efendim, ne olur kusura bakmayın.
Akşam restorana bekleriz. Bu durumu telafi edelim.
Çocuk işte, ne yapacaksın?
Aman efendim, estağfurullah. Olur o kadar.
Hadi hadi, yürü.
-Kusura bakmayın çocuğum. -Rica ederim efendim, iyi günler.
-Anne, ne oluyor ya? -Çocuk değil bu.
Durduramıyoruz. Durmuyor yerinde Zafer. Çocuk değil bu.
Çocuk o, çocuk. Tabii yerinde durmayacak. Siz durduracaksınız onu ya.
Fotoğraf çekeyim dedim de kayınço,
ekranı ayarlarken çocuk kaydırdı, attı kendini dışarı. Aynen.
İbrahim Kaptan ölürse kaydıracaklar bizi zaten. Aynen.
Kalp hastasıymış da adam bak. El âlem nasıl saklıyor sırlarını?
Bizim içimiz dışımız bir. Her şeyimiz meydanda, Allah'ıma bin şükür.
Saçma saçma konuşma Aynur.
Her şeyimiz meydandaymış. Daha ne olsun ya?
Her gün bir rezillik, her gün bir şey ya.
Bir tane para getiren doğru düzgün mekân var.
-Orayı da kapattıracaksınız bu gidişle. -Ay yeter. Zafer yeter, sus.
Tamam anneciğim, tamam. Tamam, sakin ol.
Ay. Ay.
Ben buralarda ölsem, kalsam iyi mi olur çocuğum, ha?
Gözüm arkada gider valla.
[ağlar] Rahmetli Mehmet'im olsaydı hiç böyle olmayacaktı.
İki kardeş birbirinize düşüyorsunuz. Yakışıyor mu size?
Ya tamam anne. Hayır konuş, kurban olayım. Tamam, sustum ya.
Yeter, üst üste geliyor. Geldikçe geliyor. Kaç?
-12-8. -Ha, bırak.
[kapı açılır] Dur bakalım, Mehtap geliyor.
-Mehtap. İbrahim abim nasıl? -İyi, iyi.
Ama bugün müşahede altında tutacaklarmış.
Çok şükür.
-Bir ihtiyacın var mı Mehtap? -Yok Zafer, yok. Sağ ol.
-Ben Mehtap Hanım'ı bırakayım mı abi? -Bırak, bırak.
Ne oluyor?
Ahmet gitti, koca Sığacık'ta tek düşmanımızı buldu zehirleyecek.
[Ramazan güler] Aynen abi.
Adamın ağzına ağzına sıktı be.
[gülüşmeler]
Ağzına mı sıktın lan?
Ay sinirlerim bozuldu iyice.
Benim de sinirlerimi bozdunuz ya. Allah Allah.
Ay sinirlerim gevşedi.
[telefon çalar]
Kapatsana kızım şu telefonu ya.
Babam arıyor, babam.
Alo.
Efendim babacığım?
Kabak çiçeği topluyorum. Hıı.
Sana temiz çamaşırlarını getiriyordum,
ondan sonra dedim, "Babacığıma bir de dolma yapayım." dedim.
Çorba mı?
Doğru söylüyorsun babacığım.
Tamam, çorba da yaparım o zaman, odada içersin sıcak sıcak.
Tamam. Öptüm.
Bıktım kızım ben bu işten ya.
Cenk, sen mi bıktın, ben mi bıktım? Adama baksana
hastane odasında bile peşimde. Beni takip ediyor ya.
Of ya, ben bu kasabadan da, babamdan da, her şeyden bıktım.
Bak. Bak, gördün mü? Nefes alamıyorum.
Bana bak.
Kaçıracağım kız, ben seni buradan.
Şartlar uygun olursa benimle gelir misin?
Nasıl uygun olacakmış o şartlar?
Halledeceğiz.
[Mehtap güler]
-Kaptan. -Lan!
Aşksız geçen günlerimi ömürden saymıyorum.
Sayma, sayma. Kemal abi ne bu böyle kedi gibi limanın her yerinde
yatıyorsun kalkıyorsun? Kaç tane var senden? Al, aşk sana.
-Eyvallah. Eyvallah. -Eyvallah.
Eyvallah Kaptan. Eyvallah.
Eyvallah.
["Dilek Taşı" çalar]
[telefon çalar]
-Alo. -Alo Zafer abi.
Alo, duymuyorum, alo.
Zafer abi, ben de duymuyorum. Ses senden geliyor.
Ha. [müzik kesilir]
-Ne var lan? -Tur var.
Yarın tura çıkacağız, İbrahim'in yerine biz gideceğiz. Erman abi aradı, acente.
Aa, en korktuğum şey. Böyle aniden iş mi olur lan?
Kayık bomboş, hiçbir şey yok kayıkta.
-Ben sabah gelirken getiririm bir şeyler. -Bana bak, altıda gel o zaman. Erken gel.
Buz al, kumanya al. Al bir şeyler.
Tamam tamam. Sen iyi misin?
Kapat, kapat.
Metin geliyorlar, Metin.
-Merhaba Zafer Kaptan. -Erman.
Hoş geldiniz, hoş geldiniz.
Gel, gel, gel.
Hoş geldiniz.
Yine o aile ya. Yine o adam ya.
Allah Allah. Tamam aşkım, biraz pozitif ol. Lütfen aşkım, hadi.
-Buyurun, buyurun. -Sağ ol.
-Nasıl oldun? İyi misin? -İyi.
Hoş geldin. Bak, ayakkabıların sepete.
-Nasılsın Kaptan? -Merhaba kardeşim.
-Ayakkabıları çıkarıver. -[bağırır] Selam olsun koca deryalara,
Cevat Şakir'e. Merhaba Koca Kaptan.
Gir, içeride konuş. Bak, sallanacak şimdi bu. Gir.
-Tut bakayım. -Gel, gel.
-Merhaba. -Merhaba arkadaşım.
Misafirler sana emanet Zafer Kaptan.
Yalnız, bir eksiğimiz var. O da geliyor galiba.
Yoldaydı. Hah, koşuyor.
-Geldim. -Gel.
-Pardon ya, uyuyakalmışım. -Hoş geldiniz, buyurun.
Metin, tut çantasını hanımefendinin. Düşürmeyelim. Aman.
-Metin. -[çığlık atar]
-Aslı! -Allah belanı vermesin! Ne yapıyorsun?
[erkek] Ya yardım etsenize.
[öksürür] Allah kahretsin, gitti telefonum.
-Yardım etsenize. -Telefonumu alsın biri.
Ne yapıyorsun lan? Niye bakıyorsun tavşan gibi kıza? Niye tutmuyorsun?
[öksürür]
Kaptan'ım. Bu...
Elveda Kıbrıs dizisinde oynuyor. Leyla.
-Ünlü. -Ünlü yapacağım seni bu Sığacık'ta.
Amına koyacağım senin. Çabuk gir lan, çıkar kızı. Çabuk.
Telefonumu alın ya.
Gitti, telefon gitti.
Telefonu al, pirince koy. Telefonu pirince koy.
Bende abi.
Tamam, ben merdiveni indireceğim, buradan çıkarsınız.
Sularımız temiz. Buradan girmeye başladı denize.
[kahkaha atar]
-Buraya gel. -Ay bırak, Allah aşkına ya.
Aslı Hanım. Böyle affettirebilir miyiz kendimizi?
Hadi canım.
Ya inanmıyorum, ya.
Çok güzel be.
Bak Kaptan, şimdi beni nerelere götürdün biliyor musun?
Çocukken babam da çıkarmıştı bundan da
ben kaybetmiştim.
Kaybedince de bütün bir yaz ağlamıştım. O yüzden şimdi hiç kibarlık yapmayacağım,
-ben bunu alacağım. Teşekkür ederim. -Tabii canım. Sana veriyorum onu, senin o.
Kaptan, böyle hediyeler vereceksen bizi de at denize ya.
Şeytanminaresi mi o?
Ne şeytanı kız? Şeytan ne arasın bu güzelliğin içinde?
El âlem öyle suya uzak yaşamaktan, korkusundan uyduruvermiş.
Biz zaten binaları yığarız koylara.
Mangal yakarız balkonunda. Böyle denizi seyrederiz.
Altında ne güzellikler, ne kıymetler var, bilen yok.
Şekerim, inşaatı modernite zanneden nesiller yetiştirdik.
Bravo. Her yer beton oldu ya.
Şu suyu sevin diyorum ya.
Ben sabah geliyorum,
böyle denizi içmek istiyor canım. Su o kadar güzel bir şey. Medeniyet ya.
Ay ben korkuyorum denizden falan. Böyle iyi.
Öyle dalacağım falan, işim olmaz benim.
Hanımefendi, şu dünyada korkulacak tek canlı insandır.
Ben bazen balığa dalıyorum,
insan görmemiş balık hemen belli ediyor kendini.
-Ne yapıyorlar? -Yatıyorum zemine, hemen geliyor.
Merak ediyor, "Bu ne?" diye, böyle. Gelişine pat.
-Ay. -Bir dakika, nasıl geliyor?
[gülüşmeler]
Kaptanlar hep böyle yüksek oluyor, değil mi?
-Kaptan, ben dalış öğrenmek istiyorum ya. -Yerine geldin.
-Evet, ayarlarım ben. -İyi.
[motor tekler]
Ne oluyor lan? Geç, geç. Demire geç. Demire, demire.
Kaptanlar yüksek uçar.
[kahkahalar]
Koca Kaptan, adamımsın.
-[kısık sesle] Çabuk. Dal, dal. Çabuk. -Hayırdır?
-Ha. Yok bir şey. Sürprizimiz var size. -Hıı.
[Ortunç] Hayırdır Koca Kaptan, niye durduk?
-Sürpriz, sürpriz. -Ha.
Pervaneye halat dolandı galiba. Çabuk dal, bak. Çabuk, çabuk, çabuk.
-Problem mi var? -Yoo.
-Yok. -Ne oluyor peki problem olunca?
-Telsizden çağrı yapıyoruz, geliyorlar. -Ya gelene kadar batarsan?
Allah Allah. Ne o öyle? Hayır konuş biraz canım.
Batarsanlar, matarsanlar falan.
-Sinirli misin sen? -Değilim.
-Nereden çıkarıyorsunuz bunu? -Bir şey olmuş.
Git güneşlen, hadi.
Yoo, iyiyim ben. Güneşlemeyeceğim.
Bir şey olmuş, söylesene. Söylemem, aramızda kalır. Söz.
Allah Allah. Sen nasıl bir şeysin, nasıl meraklısın sen ya?
Ben de bilmiyorum ki ne olduğunu.
Sen git, oyunculuğu bırak, polislik bir şey yap. Dedektif misin?
Affedersin. Sinirlenince oyuncak ayılara benziyorsun.
Ayı mı?
Canım, şey için, sevimlilik olsun diye söyledim.
Pelüş böyle, pofidik falan.
[Aslı] Geldi senin çocuk.
Ne olmuş lan?
-Kaptan. -Ha?
[nefes nefese] Pervane yok.
-Hiç mi yok lan? -Hiç yok.
Allah belanı versin senin. Sen sıkmadın mı o pervaneyi?
Ya pardon, bir problem mi var?
Yok bir şey. Bango var aşağıda da, onu arıyoruz.
-Bando mu? -He, bando var aşağıda bir tane.
Kafasına göre çalıyor. Onun yerini arıyoruz.
Bango, bango. Balık yuvası.
Hı. Hadi sen git, güneşlen. Git güneşlen, hadi.
-Ayı. -[Aslı güler]
-Ne dedi o? Bir şey mi dedi? -Bir şey demedi. Kaptan, ne olacak şimdi?
Ben dalacağım, çıkaracağım onu. Ben anladım onu.
Demir de var zaten. Ben çıkarana kadar kimseye bir şey söyleme.
Ne meraklıymış, ne meraklıymış ya.
Dışinya. Dışinya.
Ölün lan. Ölün. Ölün sizi Kızılderililer.
Size bizim kim olduğumuzu göstereceğiz.
Allah belasını versin o Kızılderililerin.
Öldür öldür bitmedi o Kızılderililer.
Hadi, göstereceğimizi gösterdik Ahmet.
-İn oğlum artık aşağıya. Yeter. -Dışinya.
Ah. Gitti, kovboyun da vazosu gitti.
-İn artık üstümden. -Ahmet.
Ah. Ay. Ay. Ah. Ah.
Hoş geldin Fahriye.
Abla, hazır İbrahim hasta, Mehtap dükkânda yalnızdır şimdi.
Kalk gidelim, Mehtap'la konuşalım. "Kızım, gönlün var mı Zafer'de?" diyelim.
"Varsa yardımcı olalım. Tekrar aranızı yapalım." diyelim.
İbrahim de eşek değil ya. Zamanla kabullenecek mecbur.
He, iyi düşünmüşsün. Mecbur, kabul edecek canım.
Hadi kaldır beni de gidelim madem.
Midem döndü.
Ne yapıyorsun?
Hep böyle mi olacak, kızım bu ya?
Boyuna gizli saklı, boyuna kovalanbaç. Bıktım ben ya.
Bana bak, kasabanın meydanına çıkıp bağıracağım ha,
"Mehtap benim sevgilim." diye.
-Oraya geldi. -Sen anca bağır zaten. Her şey lafta.
Hani beni götürecektin buradan ya?
Götüreceğim kızım. Toplayıp pılıyı pırtıyı kaçacağız, az kaldı.
Pılıyı pırtıyı. Hangi pılıyı pırtıyı? Pırtık mı yiyeceğiz sonra?
Kızım, ben para işini çözdüm. Para kanatlandı, geliyor.
Baban restoranı istiyormuş. Benden yardım istedi.
Uzaktan değil, yakın akrabadan çözeceğiz işi.
Aa?
[Döndü] Hayırlısı bakalım Fahriye.
-Ya. Hih. Geliyorlar. -Hih! Kim?
Ya beni görürlerse?
Salak, ya bizi birlikte görürlerse?
Saklan, saklan.
Sen nereye? Başka yere saklan.
Gel abla, gel. Kapı açık.
[Ahmet motor sesi çıkartır]
Kimse yok mu?
[Fahriye] Nereye gitti bu kız abla?
Ahmet, kurcalama.
Yapma Ahmet.
Mehtap.
-Nerede bu? -Üf! Mehtap.
[Fahriye] Ahmet, yapma.
[Döndü] Ahmet. Elleme.
Elleme oraları.
Gel buraya. Gel buraya.
Sürpriz. [Ahmet bağırır]
[bağırışlar]
Dur, sakin ol Döndü anneciğim. Benim, ben, Cenk. Şaka yaptım.
Ne yapıyorsun o fıçıda sen?
Ablacığım, anahtarları bana bıraktılar da.
Kız da babasını almaya gitti hastaneden.
Ben de sizin geldiğinizi görünce dedim ki kendi kendime,
"Bir şaka yapayım da Ahmet'i güldüreyim. dedim.
Hiç güzel bir şaka değil. Korktum.
Zeytin misin sen? Ne arıyorsun fıçının içinde?
Ödümüzü koparttın. Şakaymış. Böyle şaka mı olur?
-Ay. Bak çarpıntım başladı gene Fahriye. -Tamam. Hadi gel abla.
-O kadar da hazırlamıştım kendimi. -Hadi gel.
-Yürü, dönelim. Yürü. -Hadi gel abla.
Almayacaksın bir daha anahtar manahtar. Çalınır bir şeyleri, bizden bilirler.
Tamam Döndü anneciğim. Tamam.
-Hadi. -Şakaymış.
-Gel abla. -Bir tane normal adam yok ki çevremizde.
Böyle şaka mı olur? Eşek şakası. Ak gözlü. Ak gözlü.
Oo Koca Kaptan, balığa mı?
Kısmet. Kısmet.
Haydi rastgele, rastgele.
Kara pullu balıklar yatar maviliklerde Mavi yeşil turkuaz parlar
Ne de güzeldir Denizkızlarının eteklerinde
Bravo.
-Bu yeni mi? -Evet.
-Hoş. -Teşekkürler.
Bana bak.
Şimdi pervaneyi dalacağım çıkacağım. Sen kumanya için aldığımız balıkları
ipe bağla aşağı sarkıt. Çıkarken onu da alayım.
Kaptan, ben balık almadım ki.
-Ne aldın? -Tavuk aldım.
-Tavuk mu aldın? -Evet, tavuk aldım.
Tavuğuna çakayım senin. Tilki miyiz biz?
İlaçlı hayvanları yedireceksin insanlara. Denizci adamın ne işi var tavukla?
-Gezen tavukmuş. -Siktirsin, nerede geziyorsa gezsin.
Ben biliyorum yapacağımı. Limana bir dönelim, amına koyacağım senin.
Kaptan, ben tavuk yemem yalnız.
Tamam.
Paletleri ver arkamdan.
[jenerik müziği çalar]
[müzik biter]
-Yardım edeyim mi? -Hayır demem. Gel.
-Salata yapabilir misin? -Bende.
-Tamam. Küçük küçük doğrayalım salataları. -Tamam.
Aa? Orasını atıyor musun?
Evet.
-Neden? -Yenmez.
-Neden? -Yenmez, canım.
Tamam da neden yenmez?
Sen çocukken nasıl bir şeydin acaba?
Bu ne merak? Kedide yok böyle merak.
Sendeki inat da keçide yok ha.
Söylemezsen söyleme, tamam. Soranda kabahat Kaptan.
Sanki İstanbul'da her gün ahtapot yahni yapıyoruz da...
Sustum. Bir daha hiçbir şey sormam sana.
Çok affedersin. Estağfurullah Aslı Hanım.
Sor, sen de haklısın. Sor. İçinden ne geliyorsa sor.
Dayanabildiğim kadar cevap vereceğim artık.
İyi, tamam. Ama sen de bana Aslı de, tamam mı?
Tamam, Aslı.
-Kaptan. -Ne var lan?
-Kızı arı soktu. -Al oradan amonyak.
-Amonyak yok ki. -Hiç mi yok?
Hiç yok.
Gir tuvalete, yap o zaman. Hadi.
-Nasıl yani? -Biz organik yapıyoruz amonyağı.
Ay. İnşallah dudağından sokmamıştır.
-[erkek] Yalnız, çok güzel, değil mi? -[Ortunç] Çok.
Ahtapot.
[tezahüratlar]
Bu neymiş ya?
Ne yaptın ya?
[Aslı] Eline sağlık.
[beğendiğini gösteren sesler çıkarır]
-Kaptan, sen ne yaptın ya? Muhteşem bu ya. -Afiyet.
-Aşkım, iyisin değil mi, yanmıyor? -Üf. Tamam Can ya.
İlaç iyi geldi biraz.
Kaptan, bu ilacın tarihi falan geçmemiştir, değil mi?
Şimdi sıcağı sıcağına anlamazsa.
Yok, yeni o, yeni.
Bak, duydun mu? Yeniymiş.
Bir şey olmaz yani.
Kör olasıca İbrahim. Ne işler açtı başımıza Fahriye.
Ee. "Güzellerin şansı olmaz." derler abla.
-O ne demek? -Adam 40 yıldır âşık sana abla.
Maşallah, hâlâ güzelsin.
Çocuğun yanında kapat bu bahsi Fahriye.
-Aa! Ay oturdu bak göğsüme şimdi. -Ama öyle.
İnat olmuş artık adamda.
Rahmetli karısı Sevim seni kıskana kıskana ölmedi mi?
Sakalı, bıyığı çıktı kadının genç yaşında.
Kapat bu bahsi Fahriye. Kapat.
Laf mı dinliyorsun lan? Bak arkadaşlarına. Arkadaşlarına bak, orada.
Bak, İsmail orada. İsmail mi o? Hadi bağır ona. "İsmail" de, bak.
İsmail.
-İsmail. -İsmail.
Bileziğini mi unutmuş ya?
Oyuncak ayı dedi kız bana ya.
Allah Allah ya.
[Aslı'nın taklidini yapar] "Bana Aslı Hanım deme. Bana Aslı de."
"Kaptan, bana Aslı de."
Onlar nasıl gözler ya?
Çok güzel be.
Saçmalama lan Zafer. Kendine gel.
Kendine gel lan.
-Zafer abi. -Amına koyduğumun sinekleri.
Her yer sinek Metin. Sen ilaçlamıyor musun burayı? Perişan oldum burada.
-Abi, ilaçlayayım mı şimdi? -Şimdi değil. Sabahleyin ilaçlarsın.
-İyi. Çıkıyorum o zaman ben. -Çık.
-İyi, tamam. Hadi görüşürüz abi. -06.00'da gel.
Güle güle.
[telefon çalar]
Alo.
Buyur Zafer Kaptan.
Nerede mi kalıyor Aslı Hanım?
Hayırdır ya?
-Merhaba Aslı Hanım. -Selam.
Arkadaşınız için sizinle aynı kattan oda ayarlayabildik.
Temizleniyor şu an, yarım saate geçebilirler.
-Arkadaş? Kim arkadaş? -Serkay Bey.
[Ortunç] Sinema filmleri bekliyorum. Dizi, dizi. Seyret.
-[Ortunç] Sabun köpüğü canım. -[Serkay] Değil mi?
Aslı da geldi.
[güler]
Aslı. Hoş geldim.
Aslı.
Lütfen şu kapıyı açar mısın bebeğim?
[gürültüyle vurur]
İyi akşamlar. [güler]
Canım bak, rezil oluyoruz herkese.
Aslı, annen çok merak etmiş seni. Lütfen aç şu kapıyı artık.
Aslı.
-Selam bebeğim. -Sana "Yalnız kalmak istiyorum." demiştim.
Aslı. Aslı.
-Hesabım lütfen. -Aslı.
Lütfen artık konuşabilir miyiz? Hiçbir şey anlamıyorum.
Sana "Yalnız kalmak istiyorum." dedim abi. Neyi anlamıyorsun? Anlamadığın ne yani?
-Şifreniz lütfen. -Tabii.
Bak adama. "Şifreyi görmeyeyim." diyor.
Kafasını çeviriyor. "Zan altında kalmayayım." diyor.
Birinin şifresi mahrem midir, değil midir?
-Söyleyin. -Mahremdir.
-Sizce? -He, mahremdir.
Aa, Kaptan. Merhaba Kaptan.
Anladın mı Serkay Bey?
Kimsenin hesabını, şifresini ondan gizli kurcalayamazsın.
Suç bu ya, suç.
Suya yazı yazmak bu oğlum. Bu nasıl bir ruh hasalığı ya?
-Nasıl bir güvensizlik bu? Değil mi? -Tabii, tabii.
-Niye geldin sen? -Bileziğin bende kalmış.
[Aslı] Ha.
Teşekkürler. Hadi gidelim Kaptan.
Bileziğin nasıl kalır adamda ya?
Kaptan, bana kalacak bir yer bulabilir miyiz?
Pansiyon var bizim. Otel gibi değil ama temizdir.
Süper. Ben hiç otel motel istemiyorum. Huzur istiyorum zaten de
önce bir şeyler yiyelim mi? Acayip acıktım ben.
O da var. Sen o valizi bana versene ya.
Sağ ol.
[fasıl müziği çalar]
[Aslı'nın kahkahaları]
Bileziğim sende kalmış ha?
Artık nasıl hararetli bir geceyse "Bileziğe kadar çıktı." diyorsun.
Bu nasıl bir ruh hastalığı ya?
Nasıl bir güvensizlik? Adam
onu aldatıyor muyum diye araştırmak için bütün şifrelerimi tek tek kırdırmış...
Güvenmiyorsan si... Affedersin yani.
İç sen, iç, rahatla.
Vay be. Çocuk oyuncağı sanki ya.
Hep annem başıma bela etti bunları. Of annem, of.
-Annenle ne ilgisi var, canım? -Serkay ya.
-Annemin bir numaralı damat adayı. -Ha.
"Yok efendim, şöyle çocuk, yok efendim, böyle çocuk."
Toz kondurmuyor, laf söyletmiyor. Artık nasıl kafaladıysa kadını.
Sen tabii bilmezsin böyle şeyleri. Erkeksin, annen karışmaz ki.
He, karışmaz bana.
Vay be. Üç gün sonra 30'uma giriyorum ben ya.
Elde ne var?
Koca bir sıfır. Ver yıllarını, at çöpe. Ver yıllarını, at çöpe.
-Senin var mı ilişkin? -Yok.
-Yaş kaç? -40.
-Ne olacak? -Ne bileyim, ne olacak. Olacak bir şeyler.
Olmuyor abi işte. Olmuyor.
-Kayınço hoş geldin be. -Hoş bulduk enişte.
Bak seni tanıştırayım.
-Aslı Güneş. -Merhaba.
Tanıyorum onu ben be. Tanıyorum. Tanımaz mıyım?
Tüm Türkiye tanıyor onu. Hoş geldin, hoş geldin.
Bu bir şarkı söyledi o dizide be. Hangi şarkıydı o?
"İncirler Olana Kadar".
Aynen abi.
Valla 15 dakikada iki şişe şarap içirdi bize. Bak yalanım varsa...
Sen içmeye yer arıyorsun ya. [gülüşmeler]
Allah hatırına şu şarkıyı iki yudum söyle be.
-Olur, ayıp ediyorsun ya. -Ya kadın tatile gelmiş şimdi.
Yok, yok, yok.
Aynur, bak bir.
Allah Allah.
-Bak, bak. -Aa!
-Merhaba. -Merhaba.
Hadi.
#Bu tuzlu meltem mi böyle genzimi yakan?#
#Yoksa dokundu mu sarf ettiğim o sözler?#
#Çökerken sahile gece sinsi bir duman#
#Birer birer uçurumdan atlar hevesler#
#Olacak şey miydi şimdi senin yaptığın?#
#İncirler olana kadar kalsaydın bari#
#Onlarca sözden birini tutsaydın bari#
#Beni böyle habersizce alıp giderken#
#Bavuluna kalbimi#
#De atsaydın bari#
[kapıya vurur] Anne. Anne.
Anne.
-Allah cezanı vermesin, yıktı ortalığı. -Anne.
Ne oluyor Zafer? Ne oluyor? Ne oluyor çocuğum, yıktın ortalığı?
İyi akşamlar.
Bak misafir getirdim.
-Şu üstteki odalardan birini açıverelim. -Merhaba.
Merhaba çocuğum, merhaba. Yüreğime indirdin. Bir şey oldu sandım.
Hoş geldin çocuğum.
Aa, ünlü bu. Ay ünlü bu. Aa.
-Hoş geldin, ünlü. -Ünlü, ünlü.
Aslı Hanım'a bir tane kahve yapıver bakalım.
Heyt be. Dünyanın bir numaralı kaptanı be.
Kaptan. Bileziğim sende mi kalmış?
Evet ya, bende kalmış bileziğin. [kahkahalar]
-Ne bileziği? -Kaptan'ım, annen mi ya?
-Benzemiyor mu, canım? Annem tabii. Aynı. -Benziyor valla.
Anneciğim, sen de komik misin?
-He? -Sen de komik misin?
Sarhoş mu bu? Sen de mi sarhoşsun?
Ne alakası var canım?
Öf. Sus. Buraya geldi kokusu. Ay bahçeyi kokuttunuz Zafer.
Aa!
Geliyorum, durun madem.
-Kokuyor muyum o kadar? -Kokuyoruz herhalde ya.
Bak bakayım.
Kokuyorsun.
Alo. İbrahim abi. Ya grup memnun kalmış Zafer Kaptan'dan.
İlle de Zafer Kaptan dediler. Onlarla yollayacağım.
-Ben ne yapabilirim abi? -Tamam lan, tamam. Kapat, kapat.
Topunuzun Allah belasını versin.
-Eşekoğlueşekler. -Ne oluyor Aynur'um be?
Hayırdır İbrahim abiciğim, neden sinirlisiniz?
Bıktım ben bunlardan Cenk birader.
Hırsız bunlar. Alayı hırsız.
Zafer'in babası, anası Döndü'yü çaldı benden.
Kendisi de kızımı çalmaya kalktı, çalamadı.
Ama müşterilerimi çalıyor, eşekoğlueşek.
Süreceğim lan bunları ben Sığacık'tan.
Siktirip gitsinler karşımdan.
Siz hâlâ bu mekânı istiyor musunuz abi?
İstiyorum tabii lan, istiyorum da nasıl olacak?
Öldürsen tövbe billah satmaz burayı o Döndü delisi.
Mekân kızın üstüne abiciğim.
-Ne? -Alıcıyı başkası göstereceğim.
Bu Ramazan denen canlı türü biraz paraya ikna olur.
Siz bana yemi verin, gerisini ben halledeceğim abiciğim.
-Aferin lan Cenk. Pratik adammışsın lan. -Estağfurullah.
Daha önceden planlamış gibi şıp diye çözdün işi, takır takır.
Gel bakayım lan sen buraya. Gel bakayım sen böyle. Gel, gel.
Al bakalım.
Yeme diyorum artık, yeme ya. Yeter.
Müşteri dokunmamış bile Ramazan. Günah değil mi?
Çöpçü balığı mısın? El âlemin hamurlarını yiye yiye
-hamur kafa oldun iyice be. -Sen niye bana hakaret ediyorsun ki şimdi?
Beğenmiyor musun artık sen beni?
Yok Aynur'um. Olur mu Aynur'um? Ölürüm sana, ölürüm de
az ye biraz ya.
Banka mı soydu bu be?
-Aa? -Dur bakalım.
Kolay gelsin Cenk.
Hayırdır be?
Ya şimdi söyleyeceğim, tutamayacaksın kendini, her yerde anlatacaksın,
yedi mahalle duyacak.
-Cık, olmaz birader. -Ayıp ediyorsun be Cenk.
Anlat be.
-Hadi be. -İyi hadi, çek bir sandalye.
Nasır-et mi? Ben biliyorum onları. Çok büyük firma onlar.
-Asker arkadaşın ha? -Haa.
Sağlam yere dükkân açmışsın Cenk.
Allah razı olsun, geçen yıl bana on bin liralık bir hisse verdi.
Her ay üç beş akıyor, tıkır tıkır.
-Al işte. -Biz de hisse alsak ya bundan Cenk.
Oğlum, adamın paraya ihtiyacı yok ki. Kıyak yaptı bana.
Peki bak, ben bulsam buluştursam, sana versem, sen kendi adına oynasan?
Ramazan, tadımız kaçmasın oğlum şimdi.
Ne kaçacak be? Yap bir kıyak be Cenk.
Hatırım için.
[Cenk oflar]
İyi hadi peki. Sen elinde avucunda ne varsa getir bana.
Hah.
Bana bak, gizli ortaksın ha.
-Gizli. -Sağdan soldan duyarsam
-ortaklık bozulur. Bozuşuruz, ona göre. -Hiç merak etme.
Aynen.
[jenerik müziği]
[Zafer] Biraz iskele yap, biraz iskele yap.
-[Aslı] Sol mu? -[Zafer] Ha. Biraz daha.
Tamam bak, denizleri kollaya kollaya Aslıcan. Güzel gidiyor.
Aslı, seni burada bırakalım. İki günde çözdün valla deniz işini.
Olur. Ben zaten İstanbul'a dönmeyeceğim ki. Değil mi Kaptan?
Aslıcan'ı bırakmayacağız. Yakıştı kayığa.
Çek diziyi, al parayı, gel.
-Altı ay orada, altı ay burada. -Tabii.
-Hayat mı oradaki hocam? -Çok doğrusun Kaptan.
Endüstriyel insan kaybetmeye mahkûmdur.
Onun için bir an önce toparlanmalı ve yüzümüzü doğaya dönmeliyiz.
Bu millete yapılan en büyük kötülük köy enstitülerinin kapatılmasıdır.
Köylü oldu kasabalı. Şehirli bitti, herkes kasabalı.
Bravo.
Hocam, sen beni bırak git burada ya. Gözün arkada kalmasın.
Zafer abi, Aslı Hanım on numara kullanıyor yalnız ha.
Sen gir bir içeri havalandır. İçeri havalandır bakalım sen bir.
Hadi. [telefon çalar]
Alo. Mesajla da söyledim, biz ancak Pazartesi dönebiliriz.
Evet, seti Salı'ya koyacağım.
Hayır, Aslı Hanım da bizimle zaten. Birlikte döneceğiz.
Alo?
Hadi Fahriye, göreyim seni.
-Dök şu kızın içini. -Dökeceğim abla.
Ver onu bana.
[kapı zili çalar]
Aa? Fahriye abla?
Merhaba Mehtap.
Baban ucuz atlattı Mehtap.
Geçen sene Dilber, kocasını zehirledi de adam öldü ya.
-Ben bilmiyorum onu. -Tabii.
Adam, Oduncu Muharrem'in karısıyla, sonra da baldızıyla aynı anda yaşamış.
Muharrem duysa delirecek. Allah'tan Filiz bilmiyor.
Aynur, sen öğren, gelmiş Halil'e söylemiş.
"Bunlar," demiş, "sabah akşam kaynayıp duruyorlar." demiş.
"Sesleri ovalara yayılıyor." demiş.
Fidan duysa yıkılacak ortalık. Ya Osman duysa?
İsmail dede öğrenmiş en sonunda.
-İsmail kim? -Fırıncı. Dilber, fırıncının kızı.
İşte böyle.
Küçük yerde insanın gizlisi saklısı kalmıyor.
-İlla çıkar kokusu, değil mi? -Tabii.
Dur bakalım. Kapatalım şunu da
ne çıkacak bakalım falında. [araba sesi]
[Döndü] Ay İbrahim. Gelme.
Allah kahretsin İbrahim. Ay, ay, mahvolduk.
Ahmet.
Ahmet. Ahmet.
-Hoş geldin baba. -Hoş bulduk kızım.
-Merhaba İbrahim abi. -Merhaba. Ne vardı?
Kapıdan geçmiş olsuna uğradım da bir kahve içiyoruz. Sen iyi misin?
İyi, iyi.
Mehtap, gürültü etmeyin. Azıcık uyuyacağım ben.
Mehtap, hadi bakalım şu fala kızım. Gel.
[Döndü] Gel buraya.
Çocuk değil bu. Ahmet. Demirler girecek kıçına.
İn oradan. İn oradan anneannem.
İn kurban olayım. İn çocuğum.
İn. Bak ne istersen alacağım sana.
Bak. Bak burada bir açıklık var.
Bu açıklık deniz.
Denizde de bir adam var. Bak.
-Bu adam kime benziyor? -Kime benziyor?
Kocaman da götü var, bak. Zafer bu, Zafer.
Ha, aynı Zafer.
Ne yapıyorsun? Aa!
Ay. Ay. Ay çocuğum yapma.
Para vereceğim, dondurma alacağım. Ahmet.
Herkes biliyor sanki de, seni
unuttu sanıyorlar bu sevdayı.
Sır yapıyorsun. Bohçalara sarıp sarmalıyorsun.
-Eyvah. -Ne oldu be?
Ee? Ne diyorsun kızım?
Neye ne diyorum abla ya? Ben anlamadım ki hiçbir şey.
-Bak, şimdi iğne geliyor. -Abla, delirdin mi sen? Ne bağırıyorsun?
Aa. Yaktı evi, yaktı.
Ay evi yaktı. Fahriye. Evi yakıyor.
-Mehtap, duman geliyor içeriden kızım. -[panikle] Ne?
-Ay. -[Döndü] Gel buraya, gel.
-Çabuk, çabuk, çabuk. -[Mehtap] Ah! Yandık!
Çabuk.
-Allah cezanı vermesin senin. Yürü. -Koş.
Abla, hortum. Hortumu al.
Sık, sık, sık. Şu tencerenin yanına da.
Lan? Ne oluyor burada?
Yapma lan. Kız.
Sıkma, çek şunu. Sıkma.
-Yapma lan. -Kapat.
Bir şey yok. Söndü.
Rüzgârdan yangın çıkmış. Ocaktaki yemeğin ateşi perdeyi tutuşturmuş.
-Geçmiş olsun. -Sus. Uğursuz lanet karı.
Hep senin yüzünden oluyor bunlar. Ne işin var senin burada?
[Mehtap öksürür] Niye aldın bu eve bu karıyı?
Çık dışarı hadi. Çık dışarı hadi.
Defol.
[Mehtap bağırır] Aa!
Aslıcan, bu şnorkelin ağızlığını
böyle salata ısırır gibi ısırmayacaksın. Böyle yapıyorum, bak.
Dene bakayım.
Üfle. İşte bu. Çıktı gitti su.
-Oldu mu? -Evet, hazır mısın?
-Hı hı. -Okay çek.
-Okay. -Evet, buyurun.
[Aslı] Ver elini.
Aferin Aslı.
Bravo. [alkış sesleri]
[Aslı çığlık atar]
[motor sesi]
-[Serkay] Aslı? Aslı? -Bakma, bakma.
-Bebeğim lütfen. -Nasıl "bakma, bakma" ya?
-Kokoreç gibi doğrayacaktı bizi. -[Serkay] Konuşmamız gerek.
-Gider şimdi o. -[burnunu tıkar] Dalgıç Aslı Hanım.
Dalgıç Aslı Hanım. Balıkhaneye. [güler]
Ay, winter is coming. Bu ne biçim espri ya?
Arkadaşım, misafirlerimi rahatsız ediyorsun.
Kusura bakma arkadaşım. Yalnız, Aslı'yla konuşmak istiyorum. Yalnız.
Herkes konuşmak istiyor Aslı'yla, yalnız. Aslı çok kıymetli.
Ne diyorsun sen be?
Diyorum ki, Allah özene bezene yaratmış.
Böyle güzel bir insan, içinin güzelliği yüzüne vurmuş. Su gibi.
Şöhretli ama alçak gönüllü, tevazu sahibi.
Bak, bu kadar insan onun sayesinde toplandı bu kayıkta.
Herkesi mutlu ediyor.
Küçük çocuk gibi bir de.
Devamlı sorular soruyor. İnsanın içine sokası geliyor.
[bağırır] Sus diyorum sana, sus be.
Aa! Ne köpürdün şimdi canım? Dertleşiyoruz burada.
-Beni de zor duruma düşürüyorsun. -Neden?
Aslı'nın bizim için kıymetini anlattık. Şimdi sen gelene kadar mutluydu.
Bakıyorum, mutsuz.
Acaba diyorum, bir kaptan olarak inisiyatif alsam,
mesela senin kemiklerini çatır çatır kırsam ki böyle bir imkânım var,
Aslı mutlu mu olur, mutsuz mu olur? Onu bilemiyorum.
Abi, valla bence sen git çünkü ben tecrübe ettim, pek iyi olmuyor.
[güler] Eyvallah, eyvallah. Aslı.
-Aslı. Bu mudur yani? -Budur lan. Yeter lan.
Sokarım senin jet skine, egzozuna. Seni bana sayıyla mı verdiler?
Yo, yo, yo. Gidiyorum. Yalnız...
...tatsızlık çıkarmamak için gidiyorum.
Gel lan.
[motor sesi]
[gülüşmeler]
Zafer abi, az kalsın jet skiye pisliyordu ha.
Ya sıça sıça gidiyor.
Kazancakis'in Zorba'sı bu adam ya.
Helal olsun Kaptan.
Sen nereden buldun bunu ya? Ne kadar korkak adam bu?
Bak taşlara vuracak kendini.
Taşlar var orada lan. Üzerine çıkacaksın. Allah belanı vermesin senin.
Hadi tatile devam. Moral bozmak yok.
-Önce ben giriyorum. -Gir.
Koca Kaptan.
[neşeli çığlıklar]
-Balıkçı varmış. Balıkçıya gidelim. -Bu çarşının alt tarafında.
-Buyurun. -Hocam. Biz bu sandaletçiye bakıyoruz.
-Siz gidin, tamam mı? -Keyfinize bakın. Metin bizi gezdiriyor.
-Tamam. -Ben sizi kale içine götüreyim o zaman.
-Mustafa abi. -Hoş geldin Zafer'im.
-Abilerin güzeli. Nasılsın babam? -Sağ ol. Hoş geldin.
Tanıştırayım Aslı Hanım, Mustafa abi.
-Hoş geldin hanım kızım. -Merhaba. Hoş bulduk.
Aslı Hanım'ı televizyonlardan tanıyorsun zaten.
Biliyorum. Biliyorum.
Aslıcan, Mustafa abi de ünlü ama. Ustaların kralı.
-Türünün tek örneği. -Yaa?
Hepsi çok güzel. Bayıldım ben bunlara.
45 senedir ellerimle yapıyorum onları. Bunlar koku da yapmaz.
Neden?
-Yapmaz işte. -Ama neden?
-Yapmaz. -Tamam da neden yapmaz?
Tam bir cevap verene kadar hep soruyor.
Peki. Suyun içinde bir sene
çam kabuğu ve palamutla yatırıyoruz.
Haa.
Ustacığım, ellerinize sağlık vallahi.
Of. Bak şu an gittim. Bak şu an çam ormanlarındayım.
[koklama sesi]
Of tilkiler, arılar, oy rüzgâr. Bak kokla.
-Dana mı? Kuzu mu? -Dana.
He. Ben de bu şeyi fark ettim. Tilkiler falan.
Tabii deri olduğu için ormana bir gidiyor insan.
Değil mi?
-Ben bunun 38'ini deneyebilir miyim? -Kalmadı.
Bir haftadan önce de yapamam.
Hay Allah.
İyi. Sağlık olsun. Ne yapalım.
-Çok güzelmiş ama ya. -Çok güzel.
Çok güzel şeyler aldık.
Yarın Ortunç Hoca'nın terapi seansına geliyorsun, değil mi?
-Bak, çok ilginç bir deneyim olacak. -Nasıl ilginç?
Böyle içsel bir yolculuk.
Aslıcan, benim kafayı iki tane çivi tutuyor.
İçsel miçsel derken kayışı temelli koparttırmayalım.
[güler] Merak etme kopmaz. Ne acayip adamsın be.
[telefon çalar] Pardon.
[telefon çalar]
Efendim Fahriye abla?
Tamam. Hemen geliyorum ben.
-Ne oldu? -Annem rahatsızlanmış ya.
Aa.
-Geliyor muymuş? -Geliyor abla.
Konuş oğlunla bu gece. Bitsin artık bu iş. Çok uzadı.
İnşallah.
Konuşacağım. Çok uzadı bu iş.
Ver yastık. Kabart kabart.
-Anne, ne oldu? -Hoş geldin Zafer.
Çocuğum, ne bileyim ne oldu işte. Öyle karıncalandı eller.
Sonra da sinirlerim gevşedi.
Ne zaman döndüm, ne zaman düştüm ben de bilemedim.
-Bir baktım ayaklarım ağzımda. -Fenalık geldi kadına.
-Ne zaman geldi? -Ne zaman geldi fenalık?
Akşamüstü geldi fenalık.
Canım bir doktora falan gideydiniz. Böyle olur mu?
Yo, yo ben müdahale ettim. İyi şimdi Zafer.
Tansiyonu da normal. 12-8.
Aramayayım dedim ama Fahriye ablan ısrar etti arayayım diye.
[güler] Misafirlerin de var malum, rahatsız etmeyelim dedik.
Bak Fahriye, tanıdın mı kızı? Dizilerde oynuyor.
Hımm. Tanıdım abla. Elveda Kıbrıs dizisinde oynuyordu.
Eniştesi buna sahip olmak isteyince bıçakladı adamı.
Hapse girdi.
O hapisteyken çocuğunu kaçırdılar. Çocuk büyüyünce geri gelip bunu vurdu.
"Anan orospu oldu." dediler çocuğa.
-Hoş geldin kızım. -Hoş bulduk teyzeciğim.
Size de geçmiş olsun.
Sağ ol. [kırılma sesi]
[bağırır] Ay! Ahmet. Ay kırıyor saksılarımı, çocuk değil bu.
-Ahmet, ne yapıyorsun lan? -Dayı, sivrisinekleri öldürüyorum.
Öldürüyorsun ama bak, saksı bırakmamışsın.
Dikkat et, kırma saksıları. Sen bu ablayı tanıyor musun televizyondan?
Siz merak etmeyin, ben şimdi ilgilenirim onunla.
-Ne oluyor ya? -Zafer, gel çocuğum. Otur.
-Kolonya? -Sağ ol abla.
Annen sana çok üzülüyor yavrum.
Niye üzülüyor?
Nasıl üzülmeyeyim Zafer?
Ölmeden mürüvvetini görebilecek miyim çocuğum ben senin?
Yıllar uçup gidiyor, bak.
Anneciğim, kısmet işi bunlar ya. Kapatalım bu konuyu kızın yanında.
Kapanmaz bu konu.
Kısmeti mi varmış canım?
[inler] Aa. Yeter artık. Ben emzirdim seni.
Senin mutluluğun benim mutluluğum oğlum.
Martı gibi kayıklarda yaşıyorsun tek başına. Bu ne inat?
Doğru söylüyor ablam.
Başkalarının çocuklarını mı seveceksin hep?
-Issız Adam mısın sen? -Ne o?
[Aslı] Kaptan.
Biz Ahmet'le benim odadaki sivrisinekleri öldürmeye gideceğiz, tamam mı?
-Gel. -Yaşasın, sivrisinekleri öldüreceğiz.
Zafer, annem, bak Fahriye ablanın da dediği gibi biz düşündük, taşındık...
Sineklerin hepsine ölüm.
-Ölüm! -[Serkay] Aslı.
-Aslı. -Serkay?
[bağırır] Ulan!
[gürültüler ve bağırışlar]
Ay ne bu? Hırsız mı bu? Ne bu?
-Çok özür dilerim efendim. -Ay bu da ünlü.
Ünlü, ne arıyorsun tepelerde?
Ünlüler, gönüller, sıçtınız bahçemin içine.
Ay yıkıldı, çardaklarım gitti. Masalarım. Zafer.
-Ee... İyi geceler. -[Zafer] Lan!
-Sinirlerim bozuldu. -Benim de bozuldu.
-Ne arıyor bu adam evde? -Ne bileyim?
[Aslı güler]
-Bak, bu hayat çizgin. -Evet.
-Tamam mı? Bu da aşk. -Ee?
Onlar hep böyle ayrı gitmiş sende.
Aşkın ve işin ayrı olacak gibi. Öyle diyelim yani.
Alın bakalım.
Patlıcanlı börekler de geldi.
-Siz zahmet et... -Sen bırak kızım. Bırak.
Otur sen.
Ben böyle çok mahcup oldum size şimdi.
Zaten dünden beridir yerin dibindeyim.
Size yaşattıklarımızdan dolayı çok özür dilerim.
Aa. Olanlar oldu kızım. Ne olacak?
-Sevgilin miydi o çocuk? -Evet, eskiden.
Haa. Bak, unutmamış seni demek. Unutamıyor.
He ya. Bazen eskiler unutulmaz, ha Zafer?
Neyse, ben tekrardan çok özür dilerim.
Yani, böyle dengesiz bir adam olduğunu falan biliyorum ama
bu kadar saçmalayacağını tahmin edemedim, affedersiniz.
Aa, ne olacak canım?
Ünlülerin hayatları bir başka oluyor zaten, değil mi?
Televizyonlarda görüyoruz hep. Kim kimle birlikte belli değil.
O onun karısıyla devriliyor, bu bunun kocasıyla yuvarlanıyor.
Anne.
Ne var canım? Aa! Yalan mı?
Bir serbestlik, bir rahatlık oluyor.
[Döndü güler]
Neyse, ben sana teşekkür ediyorum kızım.
En azından sayende oğlumu görüyorum.
-Sen olmasan hiç gelmeyecek eve. -Neden?
Sıkıntı basıyor bana da, kayıkta kalıyorum.
Haa.
Bugün sende sıkıntı falan kalmayacak, merak etme.
-Neden? -Evet, neden?
Ortunç Hoca'nın workshopına gideceğiz ya. Unuttun mu?
Tamam canım, nereye gidecekseniz gidin.
Hadi biraz yiyin bakayım. Hadi soğuttunuz her şeyleri. Yiyin.
Hadi kızım, bak, hah. Bak.
Bahçemizin, bizim kendi biberlerimiz. Ye bundan da.
[öksürür]
Acı mıymış?
Aa, anne, acıymış.
Aa! Acı mıymış?
Onları ben turşu yapayım o zaman. Turşu basayım onlardan. Karışmış demek.
Çok kötü.
Bal ye. Bak, geldi balımız. Arılarımız, kendi arılarımızın balı.
Bal ye.
Ye çocuğum sen de.
Hayırdır abla?
-Ne oluyor? -Bu böyle olmayacak Fahriye.
Mehtap'a üzülürken belanın büyüğü kapıda.
Bu dizici karı çarpmış oğlanımı.
Yetemez benim oğlum ona.
Aa. İyice delirecek, Mehtap'ı da temelli kaybedecek.
Ay abla, ne güzel işte.
Popçular bile seyircisiyle evleniyor. Belki de daha hayırlısı olmaz mı?
Hadi oradan. Salak.
Popçu mu besliyor bizi? Ben mi emzirdim popçuyu?
Ayrılır kızdan, iki tane şarkı yapar, unutur.
Bu kız bir sallarsa oğlanımı
nah unutur. Ömür boyu unutayım diye gezer durur.
Ah!
Kız, kız değil ki Fahriye.
İlk gece sarhoş geldi buraya.
İkinci gece damlardan adamlar düştü bahçeye.
Bugün de hocaya mı ne götürecekmiş oğlumu.
-Hocaya mı? -Hı.
Ay bu zamanda. Allah korusun, alıverirler içeri.
Ay. Ağzından yel alsın, öyle şeyler söyleme.
Ay bir şey yapmak lazım Fahriye.
O damdan düşen çocuğu bulalım. Eski sevgilisiymiş.
-Alsın götürsün karıyı buradan. -Nerede kalıyordur oğlan?
Efendim, merhabalar.
Geceki o talihsiz olay için özür dilemeye geldim.
Ha. Gel çocuğum, gel.
-Hoş geldin. -Hoş bulduk.
Oğlunuz burada değil galiba.
-Yok. Çıktı onlar. -Onlar?
-Aslı'yla mı yoksa? -He, Aslı'yla.
Of. Of.
-[inler] -Ay.
Uluma kapımda.
Gel bakalım sen yanıma. Bir konuşalım seninle. Gel.
Efendim...
...bunu size takdim etmek isterim.
Hanımefendi, bu da sizin.
İşte böyle, annesi Mualla Hanımcığımın da izni var.
Ama Aslıcık beni dinlemiyor.
Konuşmuyor bile.
Sizin anlayacağınız, bir inat tufanında sürüklenmiş duruyoruz.
He. Anneler hep doğrusunu biliyor da çocuklar dinliyor mu bakalım Serkay.
Bak, benim oğlum da öyle. Yarama tuz bastın. Ah Zafer, ah.
Senin bu dizici karı var ya kaparsa benim oğlanımı
sen de ben de yanarız Serkay.
İzin vermem. İzin vermeyeceğim.
Verme çocuğum. Aferin sana. Verme.
Güzel oldu bak, çardak da ha.
Serkay, hazır elini bulaştırmışken oğlum, diyorum
azıcık odun var kışlık. Önümüz kış. Onları da kırıversen ha annem?
Ben mi kırayım bu hâlimle çocuğum?
-Ben nasıl kırayım? Ben kıramam. -Ben kıracağım.
Kırar o, kırar.
Ah Serkay ah! Ömürler geçiyor.
Ben Zafer'imin torunlarını göremeyecek miyim?
"Anne o gün, anne öbür gün."
"Anne şu gün."
"Kısmetse olur." Olmuyor canım işte kısmetse.
-Güzel güzel kır çocuğum. Hah, kır. -Kırıyorum efendim.
Bu çocuk çok terledi abla.
O terlediyse sen niye açılıyorsun?
Serkay.
Hazır elini bulaştırmışken oğlum bahçenin tuvaletinin gideri de tıkanmış.
Acaba diyorum yapabilir misin? Elinden gelir mi? Açabilir misin?
-Açarım efendim. -Açar o, açar.
80 tane de dilde yazdık. Atmayın diyoruz, atıyorlar.
Nasıl insanlar bunlar canım?
[Serkay öğürür]
Müsebbibi buldum.
[sifon sesi]
Ben artık müsaadenizi rica edeyim efendim.
Tamam çocuğum, olur.
Bak sen merak etme hiç.
Ben konuşacağım o kızla.
Yeter artık, çok uzadı o iş.
-Halledeceğim çocuğum, hiç merak etme sen. -Teşekkür ederim efendim.
Ben daha sonra uğrayacağım.
Gel bende bir duş al o zaman. Böyle gidilmez...
-...Serkay Bey. -Yok. Artık denize girmek istiyorum.
Gir çocuğum, gir.
Sen nereye?
Ben de bir duş alayım abla.
Yok canım, bu yaştan sonra.
Hepimiz aynı maddeden yapıldık.
Kuşlar, yılanlar.
Dağlar, denizler.
Hepimiz özüz. Hepimiz enerjiyiz.
İçinizdeki enerjiye ulaşın
ve sanki başka bir bedenmişçesine
çıkın içinizden.
Çıkın ve sallanın.
-Om. -Omm.
Omm.
İçinizden kendinizi seyredin.
-Omm. -Omm.
[Ortunç] Tekrar edelim.
Dışımda olan her şeyi görüyorum.
[herkes bir ağızdan tekrarlar] Dışımda olan her şeyi görüyorum.
Ben, içim.
İyi bir insanım, kıymetliyim.
İçimde, derinlerde saklı çekirdeğim var.
-İçimde, derinlerde saklı çekirdeğim var. -İçimde, derinlere saklanıvermiş...
-...çekirdek var. -Kutlarım var oluşumu, dans ederim.
Dans edelim arkadaşlar.
Dans edelim.
İçinizdekini çıkarın.
İçinizden nasıl geliyorsa, çıkarın.
[Hint müziği]
Birbirinize dokunun.
Hissedin.
Şimdi, gözlerinize bakarak söyleyin.
Ben bir insanım.
[herkes tekrarlar] Ben bir insanım.
Kendimi seviyorum.
Seni seviyorum.
Dünyayı seviyorum.
İçimdeki çocuk, en değerli hazinem.
Birbirinizin gözlerine bakarak söyleyin. Çıkarın içinizdekileri. Çıkarın.
Aslıcan, ben ağlamaklı oldum.
Neden böyle oldum? Ağlamak istemiyorum ben.
İçimdeki çocuk, en değerli hazinem.
Ben de bir tek çocukken mutluydum zaten. [hıçkırıklar]
Niye büyüdük biz ya Aslıcan? Niye büyüyoruz biz? Yeter lan.
Bir Mehtap'ı sevdim, o da buralardan kaçmanın peşinde.
Yok "onu sat, bunu sat." Neyi sat?
"Kayığı sat" diyor bana ya.
Benim babamın kayığı o.
Rahmetli babamın, büyük Koca Kaptan'ın kayığı.
Satar mıyım onu ben? Buranın en güzel kayığı o.
Ah babacığım, ah Koca Kaptan'ım.
Gemilerin altında kaldı, biliyor musun?
Benim de köpeğim Shela arabanın altında kalmıştı.
-Ne diyorsun ya? Aman! -Sarılın birbirinize. Hissedin.
[ağlar]
#Kır atım#
#Kalk gidelim#
#Haraphaneden#
#Yemini kestireyim#
#Eğri kuleden#
[bağırır] Hoca.
Çakacağım terapine ya.
Bitir artık şu terapiyi. Perişan olduk, içim dışıma çıktı ya!
Bravo, Koca Kaptan. İşte bu. [alkış sesleri]
[tezahüratlar] Bravo. Bravo.
[Zafer] Rezil oldum valla ya.
Benim hemen normale dönmem lazım.
Ne terapiymiş arkadaş. İçim dışıma çıktı ya.
Yemek yaparak mı normale döneceksin?
Ben de böyle normale dönüyorum. Benim terapim de bu.
-Şu sarımsağı Aslıcan, ufak ufak keselim. -Tamam.
Aslıcan, bu normal bir yemek değil. Yemeğin ötesinde bir şey.
-Çiğ balık yapacağız. -Ey? Çiğ balık mı?
Evet.
Suşi yerken iyi. Buna niye "Ey?"
Suşi başka.
Allah aşkına, nesi başka canım? Suşi de neymiş?
Alçı gibi pilavı yapıştırıyorlar balığın kıçına.
Üzerinde gebermiş bir tane somon.
Kara kuşak gibi patlıcanı çeviriyorlar üstünden.
Bir de yanında sosu var. Asabi sos mu, wasabi sos mu bir şey.
-Wasabi. -Wasabi, ay.
Ben ondan yedim. Var ya kulaklarımdan nefes aldım.
Gırtlağım kendi içinde düğümlendi. Çiğ balık alayını bozar.
İyi. Nasıl yapacağız şimdi?
Ben zaten, bak kuşbaşı doğradım. Temiz, taze bir balık buluyorsun.
Sen sarımsağı doğradın mı?
-Yetecek mi bir tane? -Yeter, yeter. At içine.
-Döküyorum. -Dök, dök, dök.
Şimdi zevkimize göre tuz.
Limon.
Hop.
Biraz maydanoz kopar bakalım oradan. Kopar, kopar, kopar.
-Bekle. -Zeytinyağı.
-Diliyim mi bunları içine? -At, at.
Beş dakikaya kalmaz bak, bembeyaz olacak balık.
O, piştiğini gösterir.
Sığacık'ta benden iyi yapan yoktur bunu.
Bir rahmetli babam benden iyi yapardı. Toprağı bol olsun.
Adamda el vardı ya.
Valla şimdi, her tekneye geldiğimde aklıma o geliyor ya.
-Allah rahmet eylesin. -Âmin.
Senin baban sağ mı?
-Sağ. -Hiç bahsetmiyorsun da.
Pek görüşmüyoruz.
İkinci kez evlendi falan. Şimdi çocuğu da var.
Küs müsünüz?
Yoo.
-Boş ver ya. -Nasıl boş ver ya?
Hayat kısa Aslıcan. Öyle küsecek, darılacak zaman yok valla.
İnsan sonra çok üzülüyor.
Bir bakıyorum da sana, senin gibi bir şeye küsülür mü be?
Ha? Kim bilir nasıl özlüyordur seni.
Bak, gurur falan yapıyorsan ver numarasını bana.
Arayayım, konuşayım, yapayım aranızı.
Sağ ol ya.
-Merhaba Zafer. -Merhaba Mehtap.
Bu mu eski sevgilin?
He.
Bak bakalım.
-Kaç vereceksin? -On.
On Kaptan. Eline sağlık ya.
Of. Bu ne ya?
[fısıldar] Ramazan.
Nasır abiden haberler getirdim lan sana.
Hayırdır be Cenk? Ortaklıkta bir sorun yok herhalde, ha?
-Cık. -Aynur'la konuştum, ikna ettim.
Paraları toplayıp vereceğiz.
Bilezik milezik, ne varsa satıp vereceğiz sana.
Tamam, çok güzel ama o devede kulak.
Al.
-Ne bu? -Beş bin dolar.
Ne için?
Nasır-et yapacakmış lan burayı.
"Satın bana, 500 bin dolar tiko para." diyor.
Bu da senin önden avantan.
Dalga mı geçiyorsun Cenk? Döndü anne satar mı burayı be?
Ne Döndü annesi be? Tapu Aynur'un üstüne değil mi?
-Aynen. -Ee?
Ama şerh koydurmuş kadın zamanında, "Ben ölene kadar satılmayacak." diye.
-Şerh mi koydurmuş? -Aynen.
Hay şerhine koydurayım.
-Ha? -Ha?
Bak şimdi, kızıp ortaklıktan caymak yok ama ha.
Yok lan, ne ortaklıktan cayması?
Tamam, sen elinde avucunda ne varsa topla getir.
Ne kadar çok para toplarsan o kadar çok kâr olur.
-Aynen. -Hadi.
Hadi.
İbrahim abi, şu paraları ver artık da köylünün parasını ödeyelim abi.
Toplama paralarını bile ödeyemedik ya.
Ne parası Hüseyin? Memlekette para mı var?
Bak, zeytinyağları yerli yerinde duruyor.
Allah bana, ben size. Hadi bakayım, hadi.
Para, para, para.
Köylük yerde ne paraya ihtiyacınız varmış sizin be?
Hayırlı olsun İbrahim abiciğim.
Ne oldu? Hallettin mi işi? Aldın mı vekâleti?
Aynen abi.
Seksen bin daha elden vereceğiz, gerisi banka havalesi.
-Ben vereyim o zaman sana seksen bini. -Ver abi.
Bir. İki.
Üç. Dört.
Beş.
Altı. Yedi. Al sana sekiz.
Al kız sana akraba takviyesi.
Aşkım. Nefesim açıldı yeminle.
Döndü cadısından da kurtulduk. Ya Rabbi, sana çok şükür.
Kız, daha bu bir şey değil.
Yarın Ramazan'ı da tokatladım mı, gerisi bayram. Arrivederci Sığacık.
-Ne diyorsun? -Öyle diyorum.
[kahkahalar]
Aşkım!
["Sevdiğimi Aldım" çalar]
#Sevdiğimi aldım, hahahay#
#Dediğimi yaptım, hahahay#
#Çatlayın bakalım çat çat çat#
#Patlayın bakalım pat pat pat#
[müzik kesilir]
[fısıltıyla] Ramazan, annem fark ederse öldürür bizi valla.
Neyini fark edecek be? Düğünden düğüne takıyor.
O zamana koyarız yerine.
Hadi bakalım, ayıkla pirincin taşını Aynur.
Aslı.
-İyi akşamlar teyzeciğim. -İyi akşamlar yavrum.
İyi insan lafının üstüne gelir.
-Biz de senden laflıyorduk. -Hayırdır, kiminle laflıyordunuz?
Kendimle canım. Kendimle senden konuşuyordum.
-Ha, aklınızdan geçiyordum yani. -He, aklımdan geçiyordun.
-Bir şey konuşacağım seninle. -Tabii, buyurun.
Senin Serkay, bütün gün buradaydı.
Aslı diyor başka bir şey demiyor.
Kendini duvarlardan duvarlara vurdu.
Perişan olmuş çocuk. Fahriye ablanla teselli edemedik.
Diyor ki, "Abla, sen büyüksün. Bir Aslı'yla konuş. Çok pişmanım.
Hâlâ ölüyorum onun için." diyor. Annen de onaylıyormuş ilişkiyi.
Bak çocuğum, elçiye zeval olmaz.
Bir büyüğün olarak bana danışacaksan eğer
koş sevgilinin koynuna. Çok seviyor çocuk seni.
Teyzeciğim sağ ol, çok teşekkür ederim ama Allah göstermesin ya.
Yani, o benim hayatımda olacak bir insan değildi.
-Annem musallat etti onu benim başıma. -Anneler doğrusunu bilir.
-Her zaman değil. -Her zaman bilir.
-Sanmam. -Bilir.
-Tartışılır. -Tartışma.
Tartışılmaz. Aa! Nasıl tartışılır canım?
Bak Zafer'e. Hâlâ Mehtap'ı seviyor. Ben biliyorum.
Nereden biliyorum? Annesiyim. Anneler doğrusunu bilir.
Bence Zafer yeni bir ilişkiye hazır.
Siz tabii annesisiniz, siz tabii ki daha iyi bilirsiniz de
ben de böyle gözlemledim. Serkay'a gelecek olursak da
yani, ben o defteri çoktan kapattım teyzeciğim.
Gelirse böyle kapıyı bacayı açma. Gereksiz bir insan.
Maazallah, şimdi kilon var, yaşın var, bir şey falan olur.
Sana gece gece heyecan yaşatmayalım, olur mu? İyi geceler.
Ay. Ben biliyorum.
Ah, Döndü. Yandın sen Döndü, yandın.
[inler] Ay.
Böyle dil var karıda. Ah! Zafer'imi de yakacak bu.
Bir şey yapmak lazım.
Ay.
Aa? Bu ne hâl abla? Düğün mü var?
Gurur, gurur, bir yere kadar Fahriye. Gidiyoruz.
-Nereye abla? -Meseleyi kökünden halletmeye.
Bir anne olarak fedakârlık yapacağım.
[jenerik müziği]
Merhaba Rukiye.
-Hoş geldin Döndü. -Hoş bulduk İbrahim.
Biliyor musun? 40 yıl oldu.
40 yılda ilk defa yanıma geliyorsun Döndü.
Mecbur geldim.
Bak İbrahim, yazık bu çocuklara.
Durduk yerde ayrıldılar. Seviyorlar birbirlerini.
Ayrıldılarsa kendileri ayrıldı Döndü. Benim kızım ne isterse o.
Günah değil mi sevenleri ayırmak?
Bunu sen mi söylüyorsun Döndü?
Sevenleri ayırmayı en iyi sen bilirsin Döndü.
Hem de çok iyi bilirsin.
Ben de sevmedim mi seni? Hı?
Köpekler gibi kapında yatmadım mı Döndü?
-Kapat bu bahsi İbrahim. -Bu bahis kapanmaz Döndü.
Bu bahis kapanmaz. Beni bırakıp o Parmaksız Mehmet'e gittin.
Neden?
Neden? Neden?
-Daha uygundu canım. -Hayır.
"Seni de sevdim ama
Parmaksız Mehmet aklımı karıştırdı." de.
Yoo.
Ulan bir kerecik "Seni de sevdim." desen ölür müsün be Döndü?
Bak.
Gözlerin hâlâ aynı Döndü'm.
Odayı kaplayan kokun çıldırtıyor adamı Döndü.
Sen bir he de, dükkânı da, kayığı da oğluna vereceğim.
Üstüne üstlük kızımı da vereceğim.
Bir kerecik öpeyim, ne olur?
-Bir kerecik sarılayım. -Höst.
Kendine gel İbrahim.
Tövbe tövbe, mübarek Cuma günü.
Zamanında olanlar olmuş. Kapat artık bu bahsi.
Bu bahis kapanmaz Döndü.
Bu bahis kapanmaz.
Karım seni kıskana kıskana kurudu gitti.
Ben senin aşkından kalp hastası oldum.
Bir kerecik öpeyim seni.
Senin koynunda ölmeyen İbrahim mundar gider, mundar.
Geber. Ölürsen öl. Ay.
Ay nerede geberirsen geber. Bırak beni.
-Bırak, bırak. -Bir kerecik öpeyim.
Sen kimlerle dans ediyorsun? Sen kimlerle dans... Seni gebertirim.
Abla!
[Döndü] Seni gebertirim. Gebertirim seni ben.
Sen kimin üstüne çıkıyorsun?
-Anneanne. -Karışma sen. Senin saçlarını yolarım.
-Abla! -Ne?
Fahriye. Gel buraya.
Öldüreceğim yoksa bunu.
Alın elimden benim. [tokat sesleri]
Sakin ol.
-Kaldır beni, geberteceğim yoksa bunu. -Gel. Gel.
-Ahlaksız adam seni. -Gel. Gel.
Koklayacakmış.
Git kendininkini kokla.
-Hadi gidelim abla. -[Döndü inler] Ay. Ay.
Perişan oldum.
-Kudurdu adam. -Gel.
Yürü. Yürü.
Ben sana dedim. "Adam senin için ölüyor hâlâ." dedim.
Şanslı kadınsın abla. Bu hissi hiç yaşamayan kadınlar var.
Salak salak konuşma Fahriye.
60 yaşından sonra kalkışma yaşadı adam bana.
Aa! Benden bu kadar. Yetti gari.
-Hayırlı olsun. -İkisi de yetişkin insanlar.
Kendileri halletsinler. Kısmet değilmiş demek ki. Aa!
Ne arıyor bunlar burada?
-Gitti be. -Ramazan.
Anne.
Ne oluyor?
Ne olsun? Aynı.
"Kuyumcuda ne işiniz var?" demek istiyor ablam.
Haa.
Valla beni biliyorsun anne. Ben yalan konuşabilen biri değilim.
Senin bilezikleri bozdurup çok güzel bir işe girdik.
Bir hayır duanı bekliyoruz.
Aa!
Anne! Anne! Tamam, sakin ol.
Anne! Anne!
Hayır duamı bekliyormuş bir de.
Allah belanı versin. Al sana dua.
Şu kısa olan var ya Fahriye, şu kısa, kalın olan,
onun başının altından çıkmıştır bütün bu iş.
Yoksa bu ayı nereden bilecek bileziklerimin yerini?
-Kaçmış? -Abla.
-18-11. -Ah!
Sağlam iş anne, günahımızı alıyorsun.
Hâlâ sağlam diyor. Nereye sağlam?
Üçkâğıt işte. Nasır-et ne yapsın senin paranı?
Otuz tane dükkânı var Türkiye'de.
Avrupa'da bilmem kaç tane şubesi varmış. Televizyonda gördüm.
Etleri çürütüp çürütüp böyle, dans ede ede yediriyor insanlara.
-Acun'a da yedirdi. -Ha.
Acun et yesin, bileziklerimi de Cenk yesin. Allah cezanızı versin.
[inleyip ağlar]
Zafer'e söylemeyin Fahriye.
Kırar bunların bütün kemiklerini.
Aynen. Kırar her yerimizi.
[motosiklet sesi]
Hadi bakalım.
-Güzel mi? -Çok güzel.
Bayıldım.
Kaptan, ben şimdi nasıl bırakıp gideceğim buraları ya?
Gitme.
-Kal biraz daha. -Keşke.
Ama gitmem lazım. Çekimler var.
Aslı yarın yollarda.
Unutma bizi.
Unutulacak gibi değil ki.
Değirmen eski mi?
Eski.
Güzel de bir hikâyesi var. Gel.
-Aa! -Bak Aslıcan.
Bir zamanlar, bu değirmende Vasil diye bir adam yaşarmış.
Kızı Antula'yla beraber bütün kasabanın hamurunu, ununu tedarik ederlermiş.
[deklanşör sesi]
Kızı Antula o kadar güzelmiş ki
bu Ege kasabalarında ona âşık olmayan adam yokmuş.
O kadar güzel yani.
Ama Antula'nın gönlü, süngerci, Bazukların Mustafa'da.
Mustafa da denizci adam, süngerci. Nisanda bir çıkıyorlar, ekime kadar yok.
Tam o sırada Yunan Harbi patlak veriyor. Yunan Harbi patlak verince
komşu komşuya düşman olmuş.
Birkaç tane serseri, Antula'da gözü var onların,
bunu fırsat bilip Vasil'e saldırmışlar. Vasil'i kesmişler.
Kızı Antula'ya da tecavüz etmişler.
Bazukların Mustafa süngerden döndüğünde öğrenmiş.
Delirmiş adam.
Bu serserileri tek tek yakalamış.
Birbirlerine bağlamış, koyun gibi, hayvanları iple böyle.
Bu değirmenin içine getirmiş.
Bu incir ağacının dibinde adamları
tek tek kör bıçakla gırtlaklarından kesmiş.
Ay sen niye bana böyle korkunç hikâyeler anlatıyorsun ama ya?
[güler]
Şaka yaptım ya.
Azıcık dedim, ortam böyle efsunlu,
masal gibi anlatıvereyim dedim.
-Şaka? -Evet.
Ben tanıdım Vasil amcayı. 93 yaşına kadar yaşadı adam.
Mübarek bir adamdı. O savaş yıllarında bile
savaş, mavaş, kıtlık dememiş,
elinde ne kadar buğday, ne kadar ekmek varsa dağıtmış insanlara.
Evliya gibi adam. Bu incir ağacı da o öldükten sonra çıktı.
İnsanlar onun uğuruna inanıyor.
Geliyorlar böyle, çaput falan bağlayıp dilek diliyorlar.
Nasıl bir adamsın sen ya? Valla benden daha iyi bir oyuncu çıktın ha.
Ünlü yap beni Aslıcan. Kurtar beni bu hayattan.
Asıl sen beni kurtar o hayattan saloz.
-Tut bakayım şunu. -Ne oldu?
Ne oldu? Ne olabilir?
-Dilek dileyecek. Evet ya. -Ya.
Hadi bakalım. Hadi.
Bu da benden.
Kalimera. Merhaba, merhaba.
[Yunanca] Merhaba Zafer. Gelin hadi, gelin.
Hadi gel.
Madam.
Evet, tanıştırayım. [rüzgâr uğultusu]
Aslıcan.
Madam Antula.
-Antula, değirmencinin kızı. -Evet.
Merhaba kızım.
[Yunanca] Güzel kızım.
Merhaba.
Hadi gelin, kahve içelim.
-Kahve içer misin? -Zahmet olmazsa içerim.
Hadi bre. Hadi.
[rüzgâr uğultusu]
[Yunanca] Zafer. Kız da çok güzelmiş.
Sakın kaçırma.
[Yunanca] Aman madam, şeytan gibi bu kız. Anlar, söyleme.
Ne konuşuyorsunuz ya?
Diyor ki, dizilerden daha güzelmiş diyor.
Teşekkürler.
Gel.
Buyurun, buyurun.
#İyi ki doğdun Aslı İyi ki doğdun Aslı#
#İyi ki doğdun, iyi ki doğdun Mutlu yıllar sana#
İnanmıyorum ya.
Nereden biliyordun doğum günüm olduğunu?
Restoranda söyledin ya, "üç gün sonra 30'uma gireceğim" diye.
[güler]
[Aslı] Ya, inanmıyorum.
#İyi ki doğdun Aslı İyi ki doğdun, iyi ki doğdun#
#Mutlu yıllar sana#
[alkış ve tezahüratlar]
Bravo.
Ya çok teşekkür ederim. İyi ki varsınız, çok sağ olun.
Nice yaşlara kızım.
[Yunanca] Nice mutlu yılların olsun.
Çok teşekkür ederim Antula Hanım. Çok sağ olun.
Biz bir şey yapmadık. Zafer yaptı.
Yok canım, ne olacak ya?
İki günde ancak bu kadar oldu.
İyi günlerde kullan.
Sen var ya sen.
Bazukların Mustafa.
Çok sevindim, çok teşekkür ederim.
Aslıcığım, biz de ancak bir hediye alabildik ama...
Olsun aşkım.
İnşallah beğenirsin. Güle güle kullan.
Sağ olun arkadaşlar. Düşünmeniz yeter.
Şekerim, naçizane, bu da benden. İlk baskılardan biri.
-İyi okumalar. -Hocam, çok teşekkür...
Hocam, imzalamışsın ya. Çok teşekkür ederim.
Canım.
Aslı, bu da benden.
Hatunlar telefon ekranından böyle kaş, makyaj düzeltiyorlar, deliriyorum.
Buradan bak.
Tamam. Oldu. Çok güzelmiş.
Of. Ya ben hediyeni kayıkta unuttum be.
Hiç de sevmem böyle şey. Metin.
-Alayım geleyim mi abi hemen? -Hayır.
Ben gitmeden tekneyle de vedalaşmak istiyorum.
-O zaman alsam olur, değil mi? -Olur tabii. Olur.
[neşeli müzik]
Hadi bakalım, Aslı'nın yeni yaşına.
-Hadi Koca Kaptan. -Hadi.
-Teşekkür ederim. -İyi ki varsın.
Siz de iyi ki varsınız. Çok teşekkürler her şey için.
#Sevdiğimi aldım, hahahay#
#Dediğimi yaptım, hahahay#
[kahkahalar] #Düşmanlara nispet, hahahay#
#Yârimi sardım, hahahay#
#Çatlayın bakalım çat çat çat#
#Patlayın bakalım pat pat pat#
#Düşmanlara nispet, hahahay#
#Yârimi sardım, hahahay#
[müzik kesilir]
[gece sesleri]
-Bakalım ne gelmiş. -Ne gelmiş?
Doğum günü kızı. Al bakalım.
İnanmıyorum ya.
Kaptan, zaten bin tane şey yaptın benim için.
Aslıcan, bugün senin doğum günün ya.
Deme böyle şeyler. Aç bakalım, beğenecek misin?
Filkulağı süngeri.
Rahmetli babam çıkarmıştı.
Çok büyük hatırası var. Artık senin.
Sen şimdi denizci oldun ya
kavuğu sana devrediyoruz. Denizleri özledikçe böyle,
kara pullu balıkları, mavi deryaları...
Seni.
He, beni de.
Bunu ıslatacaksın koklayacaksın.
Deniz kokar bu. Çıkmaz o koku.
-Tamam mı? -Tamam.
Teşekkür ederim.
-Kaç oldu saat? -Ne işin var saatle ya?
Zaten gideceksin. Kaç olmuşsa olmuş.
Boş ver. Hadi, çek.
Radyoyu da bir kurcala.
[Yunan kanallarını gezer]
["Mia Istoria" çalar]
Sende ne el var ya. Bak, en sevdiğim şarkılardan birini buldum.
-Valla? -Valla.
[şarkıya Yunanca eşlik eder]
Ne diyor? [radyoda şarkı devam eder]
[Yunanca konuşur]
"Görünmeyen trenler gibi hatıralar." diyor. Yani hatıralar artık çok uzak.
"Ama sen şimdi gittin.
Seni beklemek, gelmeyecek trenleri beklemek gibi"sinden bir şey.
Vay be.
Hiç böyle sevdin mi?
-Nasıl? -Gelmeyecek trenleri bekler gibi.
-Bilmem. -Ne ketumsun ya. Söylesene.
Niye canım? Ben sana sorsam sen her şeyi söyleyecek misin?
-Söyleyeceğim tabii. -İlk kimi öptün?
İlk...
İlk, yedi yaşında sıra arkadaşımı öpmüştüm ben.
-Ha. -Sen?
Ben 17 yaşındayken turist bir karıyı öptüm. Daha doğrusu kadın beni öpmüştü.
-Ha. -Şöyle.
Rahmetli babamla kayıktaydık. Tartıştık. Ben aşağı indim. Geldi kadın.
"Are you angry?" mangyr dedi. Ben "hungry" anladım onu.
Hungry mungri deyince gülmeye başladı.
Anam, bir yapıştı bana.
İsveçli miydi neydi. İbrahimoviç gibi karı.
Kapı gibi. Kurtaramıyorum da kendimi.
Çocuğum. Lumbarağzına sıkıştık kaldık. Ahtapot gibi.
[Aslı güler]
[şarkı biter]
Gün ağardı.
Evet.
Ayrılık zamanı.
İncirler olana kadar kalsaydın be Aslıcan.
Sen neden bana Aslıcan diyorsun Zafer?
Canım yanıyor seni görünce çünkü.
Böyle bir şey tıkır tıkır oluyor, karnımın üstüne doğru.
Ya seni tanıyormuşum gibi geliyor, daha önceden.
Ne bileyim işte, öyle ya.
Sen az önce bana Zafer dedin değil mi ilk kez?
Evet.
[duygusal müzik]
Zafer abi. Zafer abi.
Zafer abi! Abi, ne yapıyorsun suda?
Söndürmeye çalışıyorum.
Kaptan, aşksız geçen günlerimi ömürden saymıyorum.
Ben de saymıyorum. Artık saymıyorum.
-Sayma, sayma, sayma. -Sıkıldım ben ya.
Ya Zafer abi, çıksana abi sudan, hasta olacaksın ya.
Bir şey olmaz lan bana. Ben suda daha mutluyum.
Suyum lan ben. Bak sen böyle adam gördün mü hiç, suda yatan? Bak.
Yat, yat, yat, yat, yat, yat.
Yat, yat nereye kadar Kemal abi? Ha? Nereye kadar?
Ben gelmeyen trenleri beklemekten sıkıldım.
"Gelmeyen trenler gibisin." diyor.
Sikerim öyle treni de, amına korum her şeyin.
Zafer abi, treni bekleyeceğine kızın peşinde koşsana ya.
-Koşacağım. -Koş tabii.
-İndir lan merdiveni. -[Kemal] İndir.
[Kemal] İndir lan merdiveni.
[müzik biter]
Efendim Gizem?
Ya? Beni pansiyondan alır mısınız?
Anlatırım sonra ya. Tamam, hadi alın beni pansiyondan.
Annem. Sana börek yaptım.
-Hah. -Hah. Ne iyi yaptın.
Kendin ye. Süt danası.
Yedirdiniz bileziklerimi Cenk'e, beni börekle mi kandıracaksın?
Boş ver abla, cana geleceğine mala gelsin.
Aynen anne.
Ay nereme ne gelsin artık Fahriye?
Her yerlerime bir şey geldi, çok şükür yani.
Bakma bana öyle.
-Destur var mıdır? -Ay!
Ne arıyorsun bu evde? Yüz surat Hacı Murat.
Ne geldin, tecavüzcü?
Döndü, kız kayıp. Mehtap ortalıkta yok.
Polise de haber verdim. Onlar da arıyor.
Zafer'le beraber midir acaba?
Bize mi soruyorsun be?
Paralar gitti lan! Nerede?
Bak...
[Ortunç] Ver canım.
-Sağ ol hocam. -Rica ederim.
Aslı.
[duygusal müzik]
Hoşça kal Koca Kaptan.
-Her şey için sağ ol. -Eyvallah.
Gidiyor musun?
Hoşça kal Zafer.
Ya neden gidiyorsun Aslı?
Gitmesen olmaz mı?
Zafer, her şey çok üst üste geldi.
Yani kafam karışık herhalde.
-Ya her şey boşlukta olduğum içinse? -Ya değilse?
Ya gerçekse?
Zafer, ben seni üzmek istemiyorum.
Daha nasıl üzeceksin?
Özür dilerim.
Özür dilerim. Özür dilerim.
[motor çalışır]
Gitti abi.
Gel gel.
Ya, böyleyken böyle işte.
-Eyvah, abim. -Aynen.
Hımm.
Bunun ne işi var burada?
-Ne oluyor? Anne? -Yok bir şey oğlanım. Ne olacak, hiç.
Dayı, babam anneannemin bileziklerini çaldı.
-Ne? -Yok be, Cenk benden çaldı kayınço.
Sonra da Mehtap'ı kandırmış, kaçmışlar.
Valla benim bir günahım yok.
Bunu da kandırmış.
"Bizim lokantayı alacağım sana." diye soymuş bunu da.
-Mehtap, Cenk'le mi kaçmış? -Aynen.
Bizim lokantayı mı alacakmış bu? Ne bizim lokantası ya?
Satıyor musunuz diye yani ya. Ağzımın kenarından söylediydim öyle.
Yani, teklif gibisine.
-Dayı, bu adam anneannemin üstüne çıktı. -Kim çıktı lan?
-[Ahmet] Sen. -Anamın üstüne mi çıktı?
Yok canım, olur mu öyle şey? Aa!
Kimse çıkmadı bana oğlum.
Ne çıkacakmış bu yaştan sonra?
Anneanne, üzerine çıktı ya.
Yerde yuvarlandılar dayı.
-Yalan söyleme lan. -Niye yalan söyleyeyim?
-Söylemez o yalan. -Hadi be.
Gel lan buraya. [bağırışlar]
Gel lan buraya. Gel, parça parça edeceğim seni.
Yetişin. Yetişin. Kudurdu. Kudurdu adam ya. Kudurdu.
-Aslı burada mı? -Burada.
Kayınço, sakin ol be çözeriz. Kayınço.
Abim.
Döndü teyze. Aslı.
Sus. Uğraşamayacağım şimdi seninle.
Koş, koş. Cinayet çıkacak, koş.
Ay. Ay.
Adam öldürüyorlar! Adam öldürüyorlar!
-Kayınço. -Gel buraya.
Kaçın. Kaçın. Kaçın. Adam öldürüyorlar.
Adam mısın sen?
Kayınço, tamam be.
Gel buraya. Kafanı koparacağım senin.
Ay yetişin. Öldürür adamı o. Ay bak pazara girdiler, pazara. Ay ay ay.
-Gel buraya. -Kayınço, tamam.
Gel buraya.
-Sakin be kayınço. -Gel buraya. Kafanı koparacağım senin.
Gel buraya lan.
[tezgâh gürültüyle devrilir]
Gel buraya lan.
Gel buraya.
Yakalarsa gebertir o adamı. Ay yıka yıka gidiyorlar.
[tavuk gıdaklaması] Gel buraya.
Gel buraya. Gel lan buraya.
Kümese girdi ya. Ne yapıyorsun lan? Çık lan dışarıya.
-Bırak gitsin kayınço. -Ne bırakacağım? Çık dışarı.
Zafer Kaptan. Hiç iyi bir durum vaziyeti değil bu ama. Ayıp oluyor ama.
Çık lan dışarı. Öldüreceğim lan seni.
Bak kalbim var benim. Elinde kalacağım sonra.
Elimde kal. Ne olacak?
Kalbi varmış bak. Aa kalbi varmış. Ne kalbi lan? Ne arar sende kalp?
Boş ver Zafer abi. Adam olsa zaten kafese kaçmazdı.
-Aynen. -Yapma Zafer.
[bağırır] Zafer, yapma oğlum.
Sen kimsin lan, benim anamın üstüne çıkıyorsun?
Üzerine çıkacağım senin. Sürekli üzerine çıkacağım.
Hiç durmadan çıkacağım üzerine ben senin. Çık lan dışarı. Çık dışarı.
Düşündüğün gibi değil. Mehtap için konuşmaya gittik.
Selamlaşırken halıya takılıp yuvarlandılar.
Onu gördü çocuk.
Halıya takılıp yuvarlanıverdik.
Bak hâlâ çürük içinde bacaklarım.
Hadi Zafer. Hadi yavrum. Kurban olayım. Durdur artık şu işkenceyi. Bak.
Adam zaten tilkinin ağzından fırlamış tavuk gibi nefes alıyor.
-Ölecek, üstümüze kalacak çocuğum. -Zafer, kara sevda bu.
Anneni seviyorum ben.
[ağlar] Aşk, aşk elimde değil.
-Aşk mı? -Yok çocuğum öyle bir şey.
Delirmiş bu.
Hay sokacağım aşkınızın ıstırabına. Nasıl bir şeymiş bu aşk?
Ben bir gün içinde bu aşk yüzünden daha ne kadar acı çekeceğim?
Hayatımdaki bütün kadınlar 24 saatte toz oldu.
-Anam dâhil. -Aa! O nasıl laf?
Puh! Allah belanızı versin. Ne hâliniz varsa görün.
Geçmiş olsun.
Geçmiş olsun abla.
Çıkma sen kümesten. En çok oraya yakışıyorsun. Pis.
Ay ne bu böyle, ölü toprağı serpilmiş gibi.
Şuradan bir şey açsana Koray.
[Yunan kanalı çıkar]
Bu kalsın.
["Mia Istoria" çalar]
[şarkı devam eder]
[ayak sesleri gelir]
Dalış arkadaşı lazım mı Kaptan?
Her zaman.
Ben biraz daha kalayım diyorum.
Ben hiç gitme diyorum.
[şarkı devam eder]
[şarkı biter]
Ölün lan sinekler.
Ölün.
-Ölün, dedim. -Projeyi bile ödememiş bu, Aynur.
Sen halledeceksin artık Ramazan'ım. Ne yapacaksın?
Sen de öl.
Abla, Zafer'e tez vakitte bir kısmet var.
-Bak. -Hımm.
Ne bileyim Fahriye?
Anne.
Aslı abla!
Canım.
Ay.
Döndü teyzeciğim, merhaba. Abla.
Selamlar.
-Hoş geldin be. -Hoş bulduk.
-Hep beraber bir denize çıkarayım mı sizi? -Yaşa be kayınço.
Aynur'um hazırlan, sonra hesaplarız be.
Ay. Çok yakıştılar Ramazan'ım.
-Aynen. -Hadi.
Hadi Anne.
-Hoş geldin. -Hoş bulduk.
Ay.
Aşkım. Aynen Titanic'teki gibi, değil mi?
Aynen aşkım.
Ah Fahriye ah. Gitti oğlanım.
Kaptı kız oğlanımı Fahriye.
-Olanlar oldu ablacığım. -Bu olanlar olmaz Fahriye.
Bir şey yapmalı.
#İncirler olana kadar kalsaydın bari#
Hee, oldu, oldu incirler.
Dalları da bir yerlerimize girdi.
[gülüşmeler]
Yalan mı canım? Girmedi mi bir yerlerimize?
Hiç gülmelerim yoktu. Sinirlerim bozuldu.
-Neye gülüyorsunuz ya? -Yok çocuğum, bir şey yok.
Beni de kaydıracaksınız şimdi. Neye güldüğünüzü söyleyin madem.
Kendimize gülüyoruz. Kendimize.
[kahkahalar]
[Döndü] İncirler oldu mu, incirler?
[kahkahalar]
-[Döndü] Ay sinirlerim çok bozuldu. -[Zafer] Allah Allah ya.
[jenerik müziği]